Η απώλεια νερού σε τμήματα των γηρασμένων δικτύων ύδρευσης στην Ελλάδα ξεπερνά το 50%, σύμφωνα με νέα ανάλυση της ΕΥ-Παρθενώνας, αναδεικνύοντας την επείγουσα ανάγκη για αναβάθμιση των υποδομών και μια νέα προσέγγιση στη διαχείριση του νερού.
Η έκθεση προειδοποιεί ότι οι κλιματικές πιέσεις, η παρατεταμένη ξηρασία, η μείωση των αποθεμάτων νερού και οι απαρχαιωμένες υποδομές ωθούν τον τομέα του νερού στην Ελλάδα σε μια κρίσιμη καμπή.
Τα δίκτυα ύδρευσης της Ελλάδας θεωρούνται πλέον όλο και περισσότερο ως βασική εθνική υποδομή με άμεσες επιπτώσεις στην οικονομική σταθερότητα, την προστασία του περιβάλλοντος και τον μακροπρόθεσμο δημόσιο σχεδιασμό.
Απώλεια άνω του 50% σε ορισμένα γηρασμένα δίκτυα ύδρευσης της Ελλάδας
Σύμφωνα με την EY-Parthenon, τον παγκόσμιο συμβουλευτικό κλάδο στρατηγικής της Ernst & Young (EY), οι απώλειες νερού στα ελληνικά δίκτυα ξεπερνούν σε πολλές περιπτώσεις το 30 με 40%, ενώ ορισμένες περιοχές αντιμετωπίζουν απώλειες άνω του 50%. Οι υψηλές απώλειες αντικατοπτρίζουν τη γήρανση των υποδομών, την ανεπαρκή συντήρηση, την περιορισμένη παρακολούθηση των ροών και των δεδομένων κατανάλωσης νερού και την ανάγκη για πιο αποτελεσματικά συστήματα διαχείρισης.
Η ανάλυση επισημαίνει επίσης ότι η επαναχρησιμοποίηση του νερού παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη στην Ελλάδα, περίπου στο 2%. Ταυτόχρονα, η άρδευση αντιπροσωπεύει περίπου το 85 τοις εκατό της συνολικής κατανάλωσης νερού. Πάνω από το 70 τοις εκατό του νερού άρδευσης προέρχεται από υπόγεια αποθέματα, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη για αποτελεσματικότερη χρήση των πόρων και μια πιο έντονη στροφή προς την κυκλική διαχείριση του νερού.
Ο κατακερματισμένος τομέας του νερού αντιμετωπίζει αυξανόμενες πιέσεις στην Ελλάδα
Η ΕΥ-Παρθενώνας εντοπίζει τον κατακερματισμό ως μία από τις κύριες αδυναμίες του τομέα διαχείρισης των υδάτων στην Ελλάδα. Η αγορά περιλαμβάνει 129 δημοτικές εταιρείες ύδρευσης και αποχέτευσης, περισσότερους από 450 οργανισμούς άρδευσης και ένα ευρύ δίκτυο τοπικών αρχών. Αυτό το διασκορπισμένο μοντέλο λειτουργίας κάνει τον συντονισμό πιο δύσκολο, περιορίζει τις οικονομίες κλίμακας και επιβραδύνει τα έργα εκσυγχρονισμού.
Η πρόκληση γίνεται πιο επείγουσα καθώς ο τομέας αντιμετωπίζει αυξανόμενες απαιτήσεις που σχετίζονται με την ανθεκτικότητα, τη διακυβέρνηση, την ποιότητα των υπηρεσιών και τη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Πολλοί μικρότεροι πάροχοι παραμένουν υπό οικονομική πίεση, καθώς τα έσοδα από τους λογαριασμούς νερού συχνά δεν καλύπτουν πλήρως το λειτουργικό κόστος ή δεν υποστηρίζουν σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές.
Οι ανάγκες σε υδάτινες υποδομές της Ελλάδας αγγίζουν τα €10 δις
Αν και ο κλάδος αντιμετωπίζει σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα, η ΕΥ-Παρθενώνας βλέπει σημαντικά περιθώρια για επενδύσεις στην ελληνική αγορά νερού. Οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες ανάγκες υποδομής της χώρας ανέρχονται σε περίπου 10 δισεκατομμύρια € (11,5 δισεκατομμύρια δολάρια). Εν τω μεταξύ, οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες ύδρευσης της Ελλάδας έχουν προγραμματίσει ή βρίσκονται σε εξέλιξη επενδύσεις που ξεπερνούν τα €3 δις (3,46 δισεκατομμύρια δολάρια).
Αυτές οι επενδύσεις επικεντρώνονται σε αναβαθμίσεις δικτύου, επέκταση, εκσυγχρονισμό και βελτιώσεις απόδοσης. Σύμφωνα με την έκθεση, η εμπιστοσύνη των επενδυτών στον κλάδο συνεχίζει επίσης να αυξάνεται, όπως φαίνεται από τις πρόσφατες επιδόσεις της αγοράς των εισηγμένων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο του νερού.
Νέοι κανόνες θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν τα γηρασμένα δίκτυα ύδρευσης της Ελλάδας
Οι αλλαγές στο ρυθμιστικό πλαίσιο της Ελλάδας θα μπορούσαν να μεταμορφώσουν περαιτέρω τον κλάδο. Ο διευρυμένος ρόλος της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (RAAEY), οι αυστηρότερες ευρωπαϊκές υποχρεώσεις για τη διαχείριση των λυμάτων και οι προσπάθειες για τη μείωση του κατακερματισμού μετατοπίζουν τη μεταρρύθμιση από τη συζήτηση στην εφαρμογή.
Αυτές οι αλλαγές δημιουργούν ευκαιρίες, αλλά επιβάλλουν και νέες απαιτήσεις στους παρόχους νερού. Ζητούν μεγαλύτερη διαφάνεια, πιο αυστηρές υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων, βελτιωμένη λογοδοσία και πιο αξιόπιστο μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Η ΕΥ-Παρθενώνας τονίζει ότι οι μελλοντικές προκλήσεις του κλάδου δεν είναι μόνο τεχνικές. Περιλαμβάνουν επίσης οικονομική βιωσιμότητα, πολιτικές τιμολόγησης, ψηφιακό μετασχηματισμό, επενδυτικές προτεραιότητες και συνεργασία μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών φορέων.
