Η Γαλλία σε αναταραχή για τις προτεινόμενες περικοπές πολιτισμού – Slippedisc

Με πλήρη επίγνωση, δεν μπορώ παρά να ενώσω τις φωνές όλων εκείνων που συνέβαλαν, όπως προσπάθησα να κάνω ο ίδιος, στην εθνική και διεθνή ακτινοβολία του πολιτισμού μας σε όλο τον κόσμο.

Ζαλιζόμαστε από τη βαρβαρότητα που προέρχεται από το Bercy, που εν μέσω άσκησης και χωρίς καμία συνεννόηση, επιβάλλει (και ιδιαίτερα στις περιφερειακές πολιτιστικές δομές της χώρας μας) τις απαράδεκτες συνθήκες μιας οικονομικής αφαίμαξης.

Εάν κατανοώ πλήρως την επείγουσα ανάγκη επίτευξης εξοικονόμησης πόρων, οι προσπάθειες μπορούν να γίνουν κατανοητές μόνο εάν μοιράζονται επίσης όλοι, χωρίς διάκριση ή ευνοιοκρατία.

Πολιτισμός δεν μπορεί και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνει, όπως δυστυχώς! συχνά η μεταβλητή της προσαρμογής.

Είναι καιρός να δώσω μια απάντηση στο ερώτημα που με απασχολεί εδώ και καιρό: ποια είναι η θέση, η λειτουργία, η αναγκαιότητα ενός καλλιτέχνη στην κοινωνία μας σήμερα;

Η απάντηση μου φαίνεται ότι είναι η ίδια η ερώτηση. Είναι ένα «κράτος» που μας μετατρέπει σε φρουρούς, σε ηθοποιούς αυτής της ανθρώπινης διάστασης που τόσο συχνά αντιμετωπίζονται άσχημα, αλλά αυτό πρέπει να παραμείνει μια ζύμωση του πολιτισμού μας.

Παρακαλώ, όχι βιαστικές αποφάσεις που θα μπορούσαν να αποδειχθούν μοιραίες, κύριοι οικονομικοί εισαγγελείς.

Ας προσπαθήσουμε αντ’ αυτού να εξετάσουμε μαζί, δεδομένου του πλαισίου, τη θεμιτή και αστική εξέταση του δυνατού μπροστά στους θανάσιμους κινδύνους του ανεπανόρθωτου.

Ίσως είναι καιρός να θυμηθούμε τα λόγια του André Malraux:

«Πολιτισμός είναι αυτό που μένει όταν κάποιος έχει ξεχάσει τα πάντα».

Και η απάντηση του Τσόρτσιλ σε έναν αντάρτικο που κόβει τον προϋπολογισμό, σχετικά με τον στρατό στον πόλεμο:

«Αν δεν είναι για τον πολιτισμό, τότε γιατί παλεύουμε;».