Ο Φινλανδός Υπουργός Εξωτερικών συναντά τον Nasser Bourita την 1η Μαρτίου, η Σαχάρα στο μενού των συζητήσεων

Η Φινλανδή υπουργός Εξωτερικών, Ελίνα Βαλτόνεν, θα μεταβεί στο Ραμπάτ την 1η Μαρτίου για να συναντήσει τον Μαροκινό Υπουργό Εξωτερικών Νάσερ Μπουρίτα, σύμφωνα με δελτίο τύπου από το Ελσίνκι. Οι συζητήσεις θα επικεντρωθούν σε «διμερείς σχέσεις και επέκταση των εμπορικών σχέσεων μεταξύ Φινλανδίας και Μαρόκου»καθώς και για τρέχοντα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, μεταξύ των οποίων «Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και η πολυμερής διεθνής συνεργασία».

Στη συνάντηση θα γίνει επίσης λόγος «Η κατάσταση στο Σαχέλ και το Σουδάν καθώς και το ζήτημα της Σαχάρας»σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχονται. Οι δύο υπουργοί θα εξετάσουν τις προοπτικές συνεργασίας στο πλαίσιο ευαίσθητων περιφερειακών φακέλων και πολυμερών προσπαθειών σταθερότητας και ασφάλειας. Σύμφωνα με το δελτίο τύπου της φινλανδικής διπλωματίας, ο υπουργός τόνισε ότι “Η Φινλανδία και το Μαρόκο διατηρούν καλές διμερείς σχέσεις που ωφελούν και τις δύο χώρες. Υπάρχει μεγάλη δυνατότητα να επεκτείνουμε περαιτέρω τη συνεργασία μας, ιδιαίτερα στο εμπόριο και τις επενδύσεις. Το Μαρόκο είναι επίσης βασικός εταίρος για την Ευρωπαϊκή Ένωση.”. Η συνάντηση θα πρέπει να καταστήσει δυνατό τον προσδιορισμό των τομέων οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών σε ένα διεθνές πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από προκλήσεις ασφάλειας και γεωπολιτικής.

Τον Αύγουστο του 2024, η Φινλανδία δήλωσε ότι κρατούσε το σχέδιο αυτονομίας του Μαρόκου “Μια καλή βάση για διευθέτηση” της περιφερειακής διαφοράς σχετικά με τη Σαχάρα, διευκρινίζοντας ότι αυτή «Η Φινλανδία εξετάζει το κείμενο που παρουσιάστηκε το 2007 [désormais actualisé] ως σοβαρή και αξιόπιστη συμβολή στην πολιτική διαδικασία που διεξάγεται υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών».επιβεβαιώνοντας, στο ίδιο κίνημα, την προσκόλλησή του σε «Πολιτική διαδικασία υπέρ μιας δίκαιης και διαρκούς λύσης».

Η θέση που διατυπώθηκε έτσι από το Ελσίνκι εντάσσεται στο ρεύμα των διεθνών αναγνωρίσεων που τα τελευταία χρόνια τάχθηκαν υπέρ της κυριαρχίας του Μαρόκου στη Σαχάρα και του σχεδίου αυτονομίας που πρότεινε το Ραμπάτ, ένα κίνημα που ενθάρρυνε ο βασιλιάς Μωάμεθ VI και συνεχίστηκε με συνέπεια στη διπλωματική σκηνή.