Ένα μέλος των Δυνάμεων Εσωτερικής Ασφάλειας της Συρίας κάθεται σε ένα όχημα σταθμευμένο έξω από μια εκκλησία στην κατά κύριο λόγο χριστιανική πόλη Al-Suqaylabiyah, δυτικά της Χάμα, στη Συρία, στις 28 Μαρτίου 2026, μετά από βία κατά τη διάρκεια της νύχτας. [Omar Albam/AP]
Η Αθήνα κινήθηκε γρήγορα και δυναμικά για να διασφαλίσει ότι η προστασία των χριστιανικών πληθυσμών στη Μέση Ανατολή παραμένει στη διεθνή ατζέντα, μετά το ξέσπασμα βίας στις 28 Μαρτίου στην πόλη Suqaylabiyah της κεντρικής Συρίας, στην επαρχία Hama.
Η πόλη, κατά κύριο λόγο Ελληνορθόδοξοι, είδε τους κατοίκους να υπόκεινται σε εκφοβισμό, καταστροφή περιουσίας και απειλές για τη ζωή τους, προκαλώντας άμεση απάντηση από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.
Τόσο μέσω άμεσων δηλώσεων όσο και ενός δικτύου διπλωματικών διαύλων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που συνδέουν τις προσωρινές αρχές της Συρίας με τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, η Αθήνα μετέφερε ένα σαφές μήνυμα: η διασφάλιση των δικαιωμάτων του χριστιανικού πληθυσμού της Συρίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος κάθε ειρηνικής μετάβασης από την κυριαρχία της οικογένειας Άσαντ σε μια νέα πολιτική τάξη πραγμάτων. Οι Έλληνες αξιωματούχοι τόνισαν ότι οι Σύροι χριστιανοί δεν είναι μειονότητα με την εθνική έννοια, αλλά αυτόχθονες κάτοικοι της χώρας.
Τα γεγονότα στη Suqaylabiyah, που φέρεται να πυροδοτήθηκαν από μια διαμάχη μεταξύ ενός χριστιανού κατοίκου και ενός σουνιτικού μουσουλμάνου από μια γειτονική πόλη, κέρδισαν ευρύτερη προσοχή μετά την κάλυψη από μεγάλα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων. Αυτή η ορατότητα έδωσε τη δυνατότητα στην Αθήνα να παρέμβει πιο ανοιχτά. Διπλωματικές πηγές σημειώνουν ότι στη Συρία, όπου ο χριστιανικός πληθυσμός έχει μειωθεί από περισσότερο από 1 εκατομμύριο σε περίπου 200.000, ακόμη και οι τοπικές διαφορές μπορεί να κλιμακωθούν σε ευρύτερη βία που περιλαμβάνει οργανωμένες πολιτοφυλακές που δεν βρίσκονται πλήρως υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης του Ahmed al-Sharaa.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών επανέλαβε την υποστήριξή του για την ανάκαμψη της Συρίας εν αναμονή των πορισμάτων επίσημης έρευνας για τις επιθέσεις. Οι σουνιτικές πολιτοφυλακές, ωστόσο, δεν έχουν βάλει στο στόχαστρο μόνο χριστιανούς αλλά και κοινότητες Δρούζων και Αλαουιτών, ομάδες που συχνά θεωρούνται από τις τζιχαντιστικές φατρίες ως θρησκευτικοί αντίπαλοι και παλαιότερα συνδέονται με τη ραχοκοκαλιά του κράτους της εποχής Άσαντ.
Στην Αθήνα, αξιωματούχοι θεωρούν την κατάσταση ως μέρος μιας ευρύτερης επιδείνωσης της περιφερειακής ασφάλειας. Η απότομη μείωση του χριστιανικού πληθυσμού στη Συρία και το Ιράκ τα τελευταία χρόνια οφείλεται σε μεγάλο βαθμό από ομάδες τζιχαντιστών, συμπεριλαμβανομένου του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο κάποτε έλεγχε τεράστιες περιοχές. Η μετανάστευση έχει περιορίσει περαιτέρω αυτές τις κοινότητες, με δεκάδες χιλιάδες να εγκαταλείπουν τη Συρία για τη Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη στις αρχές της σύγκρουσης.
Εντείνεται επίσης η ανησυχία για τον Λίβανο, όπου χιλιάδες Χριστιανοί έχουν αναχωρήσει τα τελευταία χρόνια. Παρά τους ισχυρούς δεσμούς με τον Πρόεδρο Τζόζεφ Αούν, έναν Μαρωνίτη Χριστιανό, η κατακερματισμένη πολιτική δομή του Λιβάνου περιορίζει την εμβέλεια της κεντρικής εξουσίας, περιπλέκοντας κάθε εξωτερική παρέμβαση.
