Ακολουθήστε μας στο Google
Η συγγραφέας Siri Hustvedt παρουσιάζει το βιβλίο της Paul Auster “Ghost Stories” στο sold-out Frankfurt Schauspielhaus.
Η μαγική πλευρά του πένθους και της γραφής παίζει ρόλο στο βιβλίο «Ghost Stories» του Paul Auster της Siri Hustvedt. Ο συγγραφέας βλέπει φαντάσματα. Αλλά δεν το φαντάζεται και δεν έχει τρελαθεί. Είναι μια γυναίκα που θρηνεί. Πιστεύεις κάθε λέξη που λέει, και πάνω απ’ όλα, πιστεύεις ότι αυτή ήταν η προϋπόθεση για να γράψεις το «Ghost Stories»: η προθυμία να είσαι απόλυτα ειλικρινής. Έτσι το εξήγησε η Hustvedt στο Frankfurt Schauspielhaus, όπου σταμάτησε μετά από πρόσκληση του Literaturhaus στο πλαίσιο μιας σύντομης περιοδείας στη Γερμανία.
Το «Ghost Stories» εκδόθηκε στα γερμανικά σε μετάφραση από την Grete Osterwald και τον Uli Aumüller αρκετές εβδομάδες πριν από το αγγλικό πρωτότυπο, το οποίο ακολουθεί τον Μάιο. Αυτό διευκολύνει το μάρκετινγκ και τα βιβλία των Paul Auster και Siri Hustvedt είναι ιδιαίτερα επιτυχημένα στη Γερμανία. Στη Φρανκφούρτη ήταν κατάμεστη, η Χούστβεντ σχεδόν κατακλυζόταν από την πρώτη ματιά του τείχους των ανθρώπων, αλλά μετά σε μια καλή συνομιλία με τον Άλφ Μέντζερ, ο οποίος διαπραγματεύτηκε κομψά γερμανικά και αγγλικά (τον καταλάβαινε αρκετά καλά και στα γερμανικά).
Όταν ο Paul Auster πέθανε στις 30 Απριλίου 2024, σχεδόν πριν από δύο χρόνια, είπε η Hustvedt, ήταν στα μισά του μυθιστορήματος. Σίγουρα θα ολοκληρώσει τη συγγραφή του, αλλά σε αυτό το σημείο, μετά από έναν γάμο άνω των 43 ετών, θα της ήταν αδύνατο να συνεχίσει να το δουλεύει. Το «Ghost Stories» ήταν το μέσο της για τη διεξαγωγή ενός μεταθανάτου διαλόγου. Ο αδύνατος στόχος στην πραγματικότητα: να πάρει πίσω το στρείδι. Ο συμβιβασμός: να πάρει έστω κάτι πίσω από αυτόν, μια συμβολική ανάσταση γραπτώς. Η γραπτή γλώσσα, σύμφωνα με τον Hustvedt, είναι η δυνατότητα επικοινωνίας με την πάροδο του χρόνου. Στο βιβλίο, ο Auster έχει επίσης τη γνώμη του, με γράμματα στον εγγονό του Miles, τα οποία θα μπορεί να διαβάσει και να καταλάβει μόνο σε χρόνια.
Αυτό που βιώνει ο καθένας
Η Siri Hustvedt πέτυχε στη Φρανκφούρτη -ανάλογα με το βιβλίο της- να κάνει τη θλίψη τόσο ζωντανή όσο ο προβληματισμός πάνω της. Μίλησε, για παράδειγμα, για τη «φυσιολογία της θλίψης», η οποία μπορεί ακόμα να υποτιμάται: η θλίψη δεν είναι μόνο ψυχολογική, αλλά συγκεκριμένα σωματική. Κατέστησε σαφές ότι είχε πλήρη επίγνωση του τι συνηθισμένη εμπειρία ήταν αυτή – αλλά ότι ο καθένας το βίωσε μόνος του με πλήρη ατομική δύναμη.
Στο θέατρο μπορούσε κανείς να ακούσει από την ανάγνωση του Hustvedt δυνατά ότι στα αγγλικά μπορεί να ακούγεται ακόμα πιο ακριβές και ταυτόχρονα ακόμα πιο ποιητικό. Η μετάφραση όμως ερμήνευσε πειστικά και η ηθοποιός Eva Mattes, η οποία επιφυλάχθηκε απόλυτα γι’ αυτήν. Διάβασε επίσης το ηχητικό βιβλίο «Ιστορίες φαντασμάτων» (μαζί με τον Heikko Deutschmann). Στη συνέχεια, υπήρχε μια σχεδόν ατελείωτη ουρά ανθρώπων που υπέγραφαν μπροστά στην πόρτα.
/origin-imgresizer.eurosport.com/2026/03/24/image-3250e42a-0b58-42fd-8731-13eddc82af32-68-310-310.jpeg "Μηχανοκίνητος αθλητισμός | Εσωτερικός αγώνας στη Γαλλική Ομοσπονδία Μηχανοκίνητου Αθλητισμού: η κυβέρνηση αναλαμβάνει νομικά μέτρα \"εσωτερικές πρακτικές\"")
