Από χορό σε έκσταση απέχουν μόνο δύο γράμματα. Αυτό που τους διαφοροποιεί βρίσκεται στην αρχή τους, αυτό που τους φέρνει κοντά λάμπει στο τέλος τους. Το trance ως υπέρβαση του χορού κατά κάποιο τρόπο. Ή πάλι: το trance ως συνέχεια του χορού με άλλα μέσα, αυτά του μυαλού. Ο Αμετόνιο Σίλβα είναι ο σαμάνος μάγος μας. Λευκό μπλουζάκι, σορτς, sneakers, μεσαία ατημέλητα μαλλιά, μας υποδέχεται ήδη χοροπηδώντας. Η δημόσια είσοδος είναι αυτή του γκαράζ του Glass Menagerie, τα ντεσιμπέλ και ο καπνός της ντισκοτέκ μας βάζουν κατευθείαν στην ατμόσφαιρα ενός αργά το βράδυ με τη μεγάλη ουρά του να απλώνεται στο πεζοδρόμιο. Η πρόταση του Ametonyo Silva, την οποία παρουσιάζει με ταπεινότητα ως χορογραφική έρευνα, μας τοποθετεί σε μια άλλη θεαματική σχέση. Είναι ακόμα θέαμα; Δεν θα ήταν μάλλον ένα πείραμα, μια διαδικασία, μια μεταμόρφωση της ίδιας της θεαματικής πράξης; Δεν θα ήταν επίσης μια πρόσκληση να απομακρύνουμε το αδηφάγο βλέμμα μας ως καταναλωτικοί θεατές για να εισέλθουμε σε μια νέα, ευαίσθητη, αισθητηριακή σχέση, ανοίγοντας το πεδίο της λήψης στη φυσική και αόρατη ολότητα του περιβάλλοντός μας;
Από ένα τραγούδι που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά (Όλα με μυστικότητα από τους Bianco και Vytinho NG), με πραγματικά μεθυστική μουσική, πιασάρικο ρυθμό, φωτεινά μεταλλικά κρουστά, ο ερμηνευτής φτιάχνει τον δούρειο ίππο του. Ανάμεσα σε δύο ηχεία τοτέμ το ένα απέναντι από το άλλο, περίπου είκοσι μέτρα μακριά, ο ερμηνευτής διανύει τα μήκη με την αντοχή ενός μαραθωνοδρόμου, την απόσταση σαν ένα μουσικό πεντάγραμμο που επαναλαμβάνεται σε βρόχο. Σε αυτή την τρελή διαγώνιο, η επανάληψη των κύριων κινήσεων, οι αναπηδήσεις και οι ταλαντευόμενοι γοφοί που ωθούν τα γόνατα ψηλά, είναι μόνο το καμουφλάζ μιας άπειρης παραλλαγής. Δεν υπάρχει φθορά, αυστηρά μιλώντας, αλλά με την πάροδο του χρόνου αντιλαμβανόμαστε μια μεταμόρφωση, έναν μεταβολισμό της πραγματικότητας, που κερδίζεται σωστά από αυτόν τον παλμό. Ο χορός είναι θέμα ορμής και ενέργειας, ο συνδυασμός χώρου και χρόνου. Μας κερδίζει σταδιακά η δέσμευση του χορευτή, ο οποίος, με την εμφάνιση του φρενήρη παρευρισκόμενου, αποκαλύπτεται ότι είναι ο γεννητής ενός νέου κόσμου, ο ανακαλύπτοντας μια άλλη πραγματικότητα. Το Ametonyo Silva είναι ένα σύγχρονο ραβδοσκοπικό. Μέσα στην ομίχλη του περιβάλλοντος, τα σώματα των θεατών κινούνται σαν το δάσος του Μάκβεθ που βαδίζει, ο χορευτής διασχίζει το πλήθος σαν εξερευνητής που διασχίζει τη ζούγκλα του Αμαζονίου. Μας εμφανίζεται κατά διαστήματα, αναδυόμενος στην άκρη του δάσους μας, όταν τελικά το ανθρώπινο φύλλωμα χωρίζεται, ο χορός του που πηδάει σχεδόν του δίνει την όψη ενός πανίδας και μετά εξαφανίζεται και πάλι κρυμμένος από άλλα σώματα.
Είναι ένας ζωντανός άνθρωπος στα όρια των αδρανών ανθρώπων. Η έκστασή της φωλιάζει από την εξάντληση, ένα σώμα που κυλάει σαν δροσιά συμπυκνωμένο πάνω σε ένα φυτό. ασόμπρα ç ã ο χωρίζεται σε ένα παρόν και ένα αλλού, ενώ ο θεατής αφήνεται να παρασυρθεί από τη θυελλώδη ροή της μουσικής και του χορού και μεταναστεύει ταυτόχρονα στο πλήθος των σκέψεών του. Η μουσική σβήνει σε σιωπή, ο χορός γεμίζει ακινησία, αφήνοντας τις αισθήσεις να βγουν στην επιφάνεια του ορατού, διαλείμματα στην ανακτημένη μνήμη, ψίθυροι σαν ανεξήγητα γκράφιτι, σταθερά βλέμματα. Είμαστε οι σύντροφοι αυτού του αδιαίρετου, αυτού που του ανήκει μόνο και όμως μας ακτινοβολεί. Από την ακτή μας συνοδεύουμε αυτή τη μετακίνηση. Παρόμοια με τον κεντρικό χαρακτήρα του Νοσταλγία (Ταρκόφσκι) παίζοντας σε μια άδεια πισίνα, με ακατανόητο αλλά πεισματάρικο τρόπο, πηγαινοερχόμενος κρατώντας στο χέρι του ένα κερί που η φλόγα του τρεμοπαίζει στον άνεμο, ο Ametonyo Silva διατηρεί με την τρέλα και το θάρρος των αγίων μια μυστική φωτιά.
ασόμπρα ç ã ο
Χορογραφική έρευνα και παράσταση: Ametonyo Silva
Εξωτερική οπτική και καλλιτεχνική συνεργασία: Flavia Pinheiro
Σχεδιασμός ήχου: Eduardo Joly
Βρόχος ήχου από το τραγούδι Όλα με μυστικότητα από την Bianca και τον Vytinho NG
Συνοδεία και διαχείριση ήχου: Tal Agam
Σχέδιο φωτός: Laura Salerno
Υπεύθυνη υποστήριξης και φωτισμού: Manuella Rondeau
Κοστούμια: Ametonyo Silva, Flavia Pinheiro, Ana Silva (dessins and serigraphie)
Καλλιτεχνικός διάλογος: Anne Kerzerho, Katerina Andreou, Myrto Katsiki, Pauline L. Boulba, Alix de Morant, Mareu Machado, Roberto Dagô, Barbara Novati, Sophia Seiss, Clarissa Baumann, Anabelle Yolle, Mathieu Bouvier
Φωτογραφίες άρθρου: @ Shira Marek
Διάρκεια: 50 λεπτά
31 Μαρτίου και 1 Απριλίου 2026, 19:00
Ως μέρος του Φεστιβάλ Οι Ασυνήθιστοι
Glass Menagerie
12/14 rue Léchevin
75011 Παρίσι
Τηλ: 01 43 38 33 44
https://www.menagerie-de-verre.org
9 Ιουνίου 2026
Ως μέρος του Διεθνείς Χορογραφικές Συναντήσεις του Σεν-Σαιν Ντενί (RCI93)
Ημέρα στο Parc Jean-Moulin – Les Guilands από τις 10:30 έως τις 20:00
