«Δεν ξέρει πού θα οδηγήσει το ταξίδι»: Ο Poladjan κερδίζει το βραβείο της Έκθεσης Βιβλίου της Λειψίας 2026

1. Αρχική σελίδα
2. σύμβουλος
3. Συμβουλές για βιβλία

Στάση: 20 Μαρτίου 2026, 12:20 μ.μ

Φον: Sven Trautwein

ΤύποςΣπλιτ

Ακολουθήστε μας στο Google

Σημείωση προς τους αναγνώστες μας: Αυτό το κείμενο περιέχει συνδέσμους συνεργατών προς εμπορικές προσφορές. Αυτά επισημαίνονται με ένα εξερχόμενο σύμβολο (τετράγωνο πλαίσιο με βέλος). Εάν γίνει αγορά μέσω ενός τέτοιου συνδέσμου, λαμβάνουμε προμήθεια από τον αντίστοιχο συνεργάτη. Ωστόσο, αυτό δεν επηρεάζει την επιλογή των προϊόντων μας ούτε συνεπάγεται πρόσθετο κόστος για εσάς.

Απονεμήθηκε το βραβείο Leipzig Book Fair 2026. Γιατί τα τρία έργα που βραβεύτηκαν είναι τόσο ξεχωριστά – και ποιος πρέπει οπωσδήποτε να τα διαβάσει.

Λειψία – Η Έκθεση Βιβλίου της Λειψίας είναι κάτι περισσότερο από μια εμπορική έκθεση – είναι το μεγαλύτερο φεστιβάλ ανάγνωσης στη γερμανόφωνη περιοχή και η συναισθηματική έναρξη της λογοτεχνικής σεζόν κάθε Μάρτιο. Φέτος, από 485 υποβληθέντες τίτλους από 177 εκδότες, η κριτική επιτροπή επέλεξε τρία έργα των οποίων η γκάμα δείχνει πόσο ποικιλόμορφη και ζωντανή είναι η γερμανόφωνη λογοτεχνία: ένα μυθιστόρημα για την Ευρώπη που καταρρέει, ένα ιστορικό μη μυθιστόρημα βιβλίο για ξεχασμένες διαδρομές διαφυγής και ένα πολυφωνικό κλασικό τρόμου από το Περού σε μια αριστοτεχνική μετάφραση.

Την Πέμπτη 20 Μαρτίου 2026, οι νικητές ανακοινώθηκαν μπροστά σε ένα συγκινημένο κοινό στη γυάλινη αίθουσα της εμποροπανήγυρης. Το έπαθλο, συνολικής αξίας 60.000 ευρώ, πηγαίνει στην Katerina Poladjan (λογοτεχνία), τη Marie-Janine Calic (non-fiction/δοκίμιο) και τον Manfred Gmeiner (μετάφραση) σε τρεις κατηγορίες.

Μυθοπλασία: Katerina Poladjan – «Golden Sands» (S. Fischer)

Περί τίνος πρόκειται; Το «Golden Sands» έχει ως επίκεντρο τον Έλι, έναν ηλικιωμένο σκηνοθέτη που ζει σε μια ρωμαϊκή βίλα που καταρρέει. Στον καναπέ του ψυχαναλυτή του, σκέφτεται τη ζωή του: Θυμάται τις αρχιτεκτονικές ουτοπίες του πατέρα του στη Βουλγαρία, πεθερικά με αμφισβητούμενο παρελθόν και μια κόρη που δεν θέλει να έχει καμία σχέση με τίποτα από όλα αυτά. Το ταξίδι τον ταξιδεύει πίσω στη βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας, στην Οδησσό και στη Ρώμη – και οι Χρυσές Άμμοι, από τις οποίες πήρε το όνομά του το μυθιστόρημα, έχει βιογραφική σημασία για την ίδια τη συγγραφέα: ως παιδί, έφυγε από τη Σοβιετική Ένωση με τους γονείς της στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και το παραθαλάσσιο θέρετρο της Ρουμανίας ήταν το μόνο όπου ο παππούς μπορούσε να μείνει πίσω μου για πολύ καιρό.

Η ετυμηγορία της κριτικής επιτροπής: «Το μυθιστόρημα της Katerina Poladjan είναι ένα κύκνειο άσμα για την Ευρώπη ως μια ήπειρο λαμπερών ποιητών και στοχαστών – και μας μιλάει με εύκολη και βαθιά γλώσσα για έναν άνθρωπο που ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει και δεν ξέρει ακόμα πού θα τον οδηγήσει το ταξίδι». Για τον ίδιο τον Poladjan ο κύριος χαρακτήρας του είναι μια μεταφορά για την Ευρώπη που καταρρέει: «Κάθεται στη Ρώμη σε μια καταρρέουσα βίλα και η Ρώμη, ως το λίκνο της Ευρώπης, είναι πάντα καταδικασμένη».

Ποιος πρέπει να το διαβάσει; Το μυθιστόρημα προτείνεται σε όλους όσους εκτιμούν την εκλεπτυσμένη, ελεγειακή-ατμοσφαιρική πεζογραφία για τη μνήμη, την ταυτότητα και το αντίο στις βεβαιότητες. Όποιος αγαπά συγγραφείς όπως ο WG Sebald, η Terézia Mora ή ο Ilija Trojanow θα ανακαλύψει μια νέα, σχετική φωνή στο “Golden Sands”.

Η Katerina Poladjan, γεννημένη στη Μόσχα το 1971 και μεγαλωμένη στη Ρώμη και τη Βιέννη, τώρα ζει στη Γερμανία. Ήταν ήδη στη σύντομη λίστα για το βραβείο το 2022 με το “Zukunftsmusik”. Το 2025 έλαβε το Μεγάλο Βραβείο του Γερμανικού Ταμείου Λογοτεχνίας – το Βραβείο της Έκθεσης Βιβλίου της Λειψίας 2026 είναι πλέον το επιστέγασμα που της αξίζει.

Μη μυθοπλασία/δοκίμιο: Marie-Janine Calic – «Βαλκανική Οδύσσεια, 1933-1941». Στο τρέξιμο από τον Χίτλερ μέσω της νοτιοανατολικής Ευρώπης (CH Beck)

Περί τίνος πρόκειται; Ενώ η ιστορική έρευνα εξορίας έχει στραμμένη ως επί το πλείστον δυτικά – στην Αμερική, στη Μεγάλη Βρετανία, στην Ελβετία – η Marie-Janine Calic άνοιξε ένα κεφάλαιο παραμελημένο εδώ και καιρό: τη φυγή από το ναζιστικό καθεστώς μέσω των Βαλκανίων. Μεταξύ 1933 και 1941, χιλιάδες άνθρωποι χρησιμοποίησαν τη βαλκανική οδό ως έσχατη λύση – Εβραίοι, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλοι, καλλιτέχνες και πολιτικά διωκόμενοι. Ο Calic αφηγείται τη μοίρα τους βασισμένος σε σχολαστική έρευνα, συμπεριλαμβανομένων γνωστών ονομάτων όπως η ηθοποιός του θεάτρου Tilla Durieux, ο θεατρικός συγγραφέας Franz Theodor Csokor και ο ζωγράφος Richard Ziegler – αλλά κυρίως αυτή των πολλών άγνωστων ανθρώπων των οποίων οι ιστορίες διαφορετικά θα βυθίζονταν στη λήθη.

Η κριτική επιτροπή επαίνεσε το βιβλίο ως ένα εντυπωσιακό έργο που δείχνει τα Βαλκάνια ως «περιοχή ελπίδας και μετάβασης» και συνδυάζει ευρεία πολιτικο-ιστορικά πλαίσια με μεμονωμένες βιογραφίες.

Ποιος πρέπει να το διαβάσει; Το βιβλίο είναι απαραίτητο για όποιον ενδιαφέρεται για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία, τη ναζιστική έρευνα και τη λογοτεχνία της εξορίας. Είναι τόσο προσβάσιμο όσο και επιστημονικά τεκμηριωμένο – και λαμβάνει μια τρομακτικά σημερινή διάσταση σε περιόδους ανανεωμένων προσφυγικών κινήσεων στα Βαλκάνια.

Με την ευκαιρία: Μείνετε ενημερωμένοι για συμβουλές βιβλίων και νέα από τον κόσμο του βιβλίου με το ενημερωτικό μας δελτίο. Εγγραφείτε εδώ.

Η Marie-Janine Calic είναι καθηγήτρια ιστορίας της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο Ludwig Maximilians του Μονάχου και εργάστηκε ως πολιτική σύμβουλος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία στη Χάγη.

Μετάφραση: Manfred Gmeiner – «Living Downstairs» του Gustavo Faverón Patriau (Droschl)

Περί τίνος πρόκειται; Το «Living Downstairs» είναι ένα σκοτεινό, πολυφωνικό, εξαιρετικό μυθιστόρημα του Περουβιανού συγγραφέα Gustavo Faverón Patriau. Η ιστορία διαδραματίζεται σε κελάρια, κατακόμβες και υπόγειες φυλακές – και περιστρέφεται γύρω από τον Αμερικανό σκηνοθέτη Τζορτζ Μπένετ, ο οποίος κατηγορείται για πολλούς φόνους και λέγεται ότι ήταν αρχηγός μιας αντάρτικης ομάδας. Δεκάδες αφηγητές σχηματίζουν ένα μωσαϊκό της σκοτεινής ιστορίας της Λατινικής Αμερικής, στο οποίο η αλήθεια, η μνήμη και οι λογοτεχνικοί υπαινιγμοί θολώνουν ο ένας τον άλλον. Ο Manfred Gmeiner μεταφράζει αυτό το δαιδαλώδες μυθιστόρημα τρόμου και πικαρέσκο ​​στα γερμανικά με παιχνιδιάρικη κομψότητα – διατηρώντας παράλληλα την ποιητική μαγεία του πρωτοτύπου.

Ποιος πρέπει να το διαβάσει; Οι αναγνώστες που εκτιμούν τις σύνθετες αφηγήσεις με πολλές προοπτικές – συγκρίσιμες με τον Roberto Bolaño ή τον Jorge Luis Borges – θα βρουν εδώ μια εντατική, αξέχαστη εμπειρία ανάγνωσης. Όποιος θέλει να ανακαλύψει θαρραλέα λογοτεχνία από τη Λατινική Αμερική βρίσκεται στο σωστό μέρος με αυτό το μυθιστόρημα και τη λαμπρή μετάφραση του Γκμάινερ.

Ο Manfred Gmeiner, γεννημένος στη Βιέννη το 1964, εργάστηκε ως έμπορος βιβλίων στο δικό του ισπανόφωνο βιβλιοπωλείο για μεγάλο χρονικό διάστημα και τώρα εργάζεται ως πρόσκοπος και μεταφραστής από τα ισπανικά. Έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, τους Jordi Peidro, Francisco à lvarez και Federico GarcÃa Lorca. (Πηγές: Έκθεση Βιβλίου Λειψίας, ίδια έρευνα) (str)