Θα μπορούσα να σας πω τις προσβολές και τις απειλές που κάνουν τακτικά ορισμένοι πράκτορες εναντίον μου, θα μπορούσα να σας πω πώς πέρασα αρκετές μέρες τρώγοντας με το χέρι επειδή μου αφαιρέθηκαν τα μαχαιροπίρουνα κατά τη διάρκεια μιας αλλαγής κελιού. Θα μπορούσα να εξηγήσω πώς οι ολόσωμες αναζητήσεις μου σπάνε την ψυχή κ.λπ. […]
Όχι, αν σας γράφω, είναι για να καταγγείλω την πηγή αυτών των προβλημάτων: «Είναι μια αιώνια εμπειρία ότι όποιος έχει εξουσία τείνει να την καταχραστεί», είπε ο Μοντεσκιέ. Εξ ου και η ανάγκη για τακτικούς και αποτελεσματικούς ελέγχους, αυστηρές κυρώσεις σε περίπτωση παρεκκλίσεων και κυρίως για να δοθεί στους κρατούμενους το δικαίωμα να ακουστεί η φωνή τους στις συλλογικές δράσεις, το μόνο μέσο [d'instaurer un] αντι-εξουσία που επιτρέπει να σπάσει την αδιαφάνεια των φυλακών και να φέρει αντιφάσεις εκεί όπου μόνο η διοίκηση των φυλακών μιλάει εδώ και χρόνια. Πόσα συνδικάτα φρουρών, πόσο η φωνή τους μεταδίδεται στη σκηνή των ΜΜΕ, ενώ αφαιρείται από τους κρατούμενους το δικαίωμα της ελευθερίας του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι που κατοχυρώνεται από το άρθρο 11 της ΕΣΔΑ, η φωνή τους κρύβεται ενώ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο θίγονται πρώτοι. […]
Χρειαζόμαστε μια αντιδύναμη και μόνο μια ένωση κρατουμένων θα μπορούσε πραγματικά να την αποτελέσει.»
Courrier reçu à l’OIP en août 2025
Αυτή η μαρτυρία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του International Prison Observatory – ΜΕΣΑ ΕΞΩ αρ. 128 – Προετοιμασία για αποφυλάκιση: η μεγάλη παραίτηση
