Τα πρόσφατα επεισόδια υπενθυμίζουν ότι οι γεωπολιτικοί κλυδωνισμοί μπορούν γρήγορα να αναζωογονήσουν την αστάθεια και να αποδυναμώσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών.
Η ανάληψη είναι ένας κεντρικός δείκτης κινδύνου, που αποκαλύπτει την έκταση των μειώσεων που μπορεί να βιώσει μια επένδυση με την πάροδο του χρόνου.
Ωστόσο, σε μια ιστορική προοπτική, η κλίμακα των κινήσεων που παρατηρούνται παραμένει, σε αυτό το στάδιο, σχετικά συγκρατημένη.
Για να ρίξουμε πιο αντικειμενικό φως σε αυτές τις εξελίξεις, είναι χρήσιμο να βασιστούμε σε έναν απλό και ευρέως χρησιμοποιούμενο δείκτη: τον ανάληψη. Μια ανάληψη υποδηλώνει την πτώση ενός δείκτη ή ενός χαρτοφυλακίου μεταξύ ενός ιστορικού υψηλού και του επόμενου χαμηλού σημείου, χωρίς να προδικάζει μια πραγματική απώλεια μέχρι να πραγματοποιηθεί η επένδυση.
Αποτελεί έναν κεντρικό δείκτη κινδύνου, αποκαλύπτοντας την έκταση των μειώσεων που μπορεί να υποστεί μια επένδυση με την πάροδο του χρόνου.
Λέει ψέματα ο Ντόναλντ Τραμπ για να ηρεμήσει τις αγορές;
Τα πιο αξιοσημείωτα επεισόδια
Τα επεισόδια του ανάληψη Οι πιο σημαντικές στην ιστορία του χρηματιστηρίου επικεντρώνονται γύρω από μεγάλες συστημικές κρίσεις.
Πιο πρόσφατα, η οικονομική κρίση του 2007-2009 οδήγησε σε πτώση 57%, ενώ το σκάσιμο της φούσκας dotcom στις αρχές της δεκαετίας του 2000 προκάλεσε πτώση 49%.
Όσον αφορά τον S&P500, το πιο σοβαρό παραμένει αυτό του 1929, με πτώση 86% μεταξύ Σεπτεμβρίου 1929 και Ιουνίου 1932, ακολουθούμενη από μια εξαιρετικά μεγάλη περίοδο ανάκαμψης, με την αγορά να επιστρέφει στο αποκορύφωμά της μόλις το 1954.
Πιο πρόσφατα, η οικονομική κρίση του 2007-2009 οδήγησε σε πτώση 57%, ενώ το σκάσιμο της φούσκας dotcom στις αρχές της δεκαετίας του 2000 προκάλεσε πτώση 49%.
Άλλα επεισόδια, όπως το πετρελαϊκό σοκ της δεκαετίας του 1970 (-48%) ή η κρίση του Covid το 2020 (-34%), απεικονίζουν διαφορετική δυναμική: ορισμένες μειώσεις είναι βαθιές και διαρκείς, άλλες πιο βίαιες αλλά γρήγορα επιλύονται.
Το κοινό χαρακτηριστικό αυτών των σημαντικών μειώσεων είναι ότι αντικατοπτρίζουν μεγάλες ανισορροπίες –χρηματοπιστωτικές, οικονομικές ή γεωπολιτικές– και υπενθυμίζουν ότι οι αγορές μπορεί να βιώσουν παρατεταμένες φάσεις διόρθωσης.
Αντίθετα, η τρέχουσα μείωση εμφανίζεται πολύ πιο μέτρια. Με πτώση περίπου 7%, κατατάσσεται μόλις στην 50η θέση μεταξύ των ιστορικών διορθώσεων που παρατηρήθηκαν. Ως έχει, εμπίπτει περισσότερο στην κατηγορία των σχετικά συνηθισμένων προσαρμογών της αγοράς, μακριά από επεισόδια μείζονος άγχους.
Εάν δεν υπάρχει σημαντική επιδείνωση, αυτή η πτώση παραμένει περιορισμένης κλίμακας όσον αφορά την ιστορία και δεν θέτει υπό αμφισβήτηση την υποκείμενη τάση των αγορών.
Και η Ευρώπη;
Αν επεκτείνουμε την ανάλυση στην ευρωπαϊκή αγορά μέσω του Stoxx 600, η ένδειξη παραμένει ουσιαστικά η ίδια. Οι μειώσεις παρουσιάζουν συγκρίσιμα πλάτη κατά τη διάρκεια μεγάλων κρίσεων, με αξιοσημείωτες πτώσεις κατά τη διάρκεια της έκρηξης της φούσκας του Διαδικτύου ή της κρίσης του Covid, ακολουθούμενες από μερικές φορές μεγάλες φάσεις ανάκαμψης.
Τελικά, η ανάλυση των μειώσεων μάς υπενθυμίζει ότι οι αγορές περνούν τακτικά από φάσεις πτώσης που μερικές φορές είναι έντονες, αλλά αποτελούν μέρος ευρύτερων κύκλων ανάπτυξης.
Από την άλλη πλευρά, οι πρόσφατες διορθώσεις εμφανίζονται επίσης περιορισμένης κλίμακας, επιβεβαιώνοντας ότι, και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, οι κινήσεις που παρατηρούνται αποτελούν περισσότερο μέρος των προσαρμογών της αγοράς παρά επεισόδια συστημικού στρες.
Διατηρήστε μια μακροπρόθεσμη προοπτική
Τελικά, η ανάλυση των μειώσεων μάς υπενθυμίζει ότι οι αγορές περνούν τακτικά από φάσεις πτώσης που μερικές φορές είναι έντονες, αλλά αποτελούν μέρος ευρύτερων κύκλων ανάπτυξης.
Εάν τα επεισόδια διόρθωσης μπορούν να τροφοδοτήσουν βραχυπρόθεσμα ανησυχίες, η ιστορική τους ανάγνωση δείχνει ότι είναι εγγενή στη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών.
Η διατήρηση μιας μακροπρόθεσμης προοπτικής παραμένει απαραίτητη για να τεθεί σε προοπτική η μεταβλητότητα και να τοποθετηθούν οι τρέχουσες κινήσεις σε μια πιο βιώσιμη τροχιά.
