Οι τρεις τελευταίες λέξεις, ένα “Ευχαριστώ πολύ” – και μετά σηκώθηκε, πήρε το πρόχειρό της με το κείμενο και απλά έφυγε. Σχεδόν τόσο αδιάφορα όσο είχε μπει στην αίθουσα, η Slata Roschal βγήκε από την αίθουσα μετά την ανάγνωσή της την Πέμπτη στις 50 μέρες γερμανικής λογοτεχνίας στο Κλάγκενφουρτ. Ήταν λίγο μετά τις τρεις, και τόσο το κοινό όσο και η κριτική επιτροπή έμειναν για μια στιγμή μπερδεμένα.
Ήταν ίσως μια έκπληξη μόνο για όσους είχαν χάσει αυτό το απόσπασμα σε μια συνέντευξη που δημοσιεύτηκε λίγες μέρες νωρίτερα στη Süddeutsche Zeitung. Γιατί σε αυτή τη συνομιλία η Ροσάλ ανακοίνωσε την κίνησή της. «Θα διαβάσω απλώς το κείμενό μου και μετά θα σηκωθώ και θα φύγω», είπε. “Όχι ως διαμαρτυρία. Δεν είναι δουλειά μου να ακούω μια κριτική επιτροπή. Ξέρετε, η κριτική δεν είναι το πρόβλημα στο Κλάγκενφουρτ.”
Και μετά έφυγε, αλλά το κείμενό της είχε απήχηση: «Είναι η ελαφρότητα που διακρίνει τον κύριο στο τραπέζι από την καθαρίστρια», λέγεται και είναι απόσπασμα από ένα μυθιστόρημα που θα εκδοθεί από τον Ullstein Verlag το καλοκαίρι του 2026. Η ιστορία αφηγείται η Lea Stein, μια νεαρή μητέρα που ταξιδεύει σε ένα ξενοδοχείο για μια λογοτεχνική συνέντευξη.
“Ενώ η Lea περιηγείται στον κόσμο των πλούσιων – αβέβαιων, παρατηρούμενων, υπολογιστών – μετανάστριες καθαρίζουν τα δωμάτια και διατηρούν την πολυτελή πρόσοψη. Ο Erwin Gross κοιμάται άσχημα, παρά την επιτυχία του, και ψάχνει κάποιον να κάνει τις δυσάρεστες εργασίες – φθηνά, φυσικά”, λέει η περιγραφή στον ιστότοπο του εκδότη. Και τότε ένας συγγραφέας πεθαίνει. Ο συγγραφέας είναι νεκρός.
Ο Roshal διάβασε αυτό το απόσπασμα λίγο διαφορετικά από ό,τι μπορεί να διαβαστεί στο διαδίκτυο στο κείμενο. Γιατί αυτό που ήταν εντελώς άφωνο κατά την ανάγνωσή της γράφει στο κείμενο έτσι: «Ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα «Ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaautorisdead.” 250 φορές το Α και μετά τα υπόλοιπα.
Βιογραφικό Gepäck
Η κριτική επιτροπή συζήτησε το γιατί ο συγγραφέας πέθανε, αυτή τη σπουδαία λογοτεχνική ιδέα, εντατικά μετά την ανάγνωση, αλλά η απόφαση του Roshal να μην παραστεί στη συζήτηση συζητήθηκε ακόμη πιο εντατικά. Ορισμένα μέλη της κριτικής επιτροπής – φαινόταν – το πήραν σχεδόν προσωπικά ότι δεν ήθελαν να ακούσουν τις δηλώσεις τους.
Στο μεταξύ, επρόκειτο και πάλι για το κείμενο, στο οποίο το μέλος της κριτικής επιτροπής Laura de Weck είδε κυρίως «μεμονωμένες προτάσεις, ίσως και αποσπάσματα (…) από τις οποίες θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει ότι υπάρχουν πολλές βιογραφικές αποσκευές». Και ο συνάδελφός της Mithu Sanyal είδε τμήματα αυτού του κειμένου σαν μικρόκοσμος με πρωτότυπες ιδέες. Συνολικά, δεν λειτούργησε για τη Sanyal.
Παρεμπιπτόντως, ο Roschal προσκλήθηκε από τον Klaus Kastberger, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από τη λιτή δομή του κειμένου και σχολίασε με ελαφρώς αυτάρεσκο τόνο για τον αντίκτυπο που είχε η αποχώρηση του συγγραφέα στη συζήτηση της κριτικής επιτροπής.
Όποιος βγει πρέπει να επιστρέψει και ίσως το κείμενο του Slata Roshal να είναι ανάμεσα σε αυτά που θα λάβουν βραβείο την Κυριακή. Αυτό θα ήθελε ο συγγραφέας.
Διαβάστε αναλυτικό ρεπορτάζ στην επερχόμενη έντυπη έκδοση της Jüdische Allgemeine.
