Η εβδομάδα του ασιατικού κινηματογράφου στο Isle en Dodon, επιλογή ταινιών από το φεστιβάλ Toulouse Made in Asia, έκλεισε το Σάββατο το απόγευμα στις 25 Απριλίου με κορυφαίο σημείο. Η προβολή της ταινίας The Grand Master, του Wong Kar Waï, μια οπερατική νωπογραφία που ανασύρει τον μύθο ενός δασκάλου του kung fu, από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 έως τη δεκαετία του 1960, που στηρίζεται σε μια δραματική ιστορία παράδοσης, εξουσίας και αδύνατης αγάπης, στη ταραχή της ιαπωνικής κατοχής.
Για να απεικονίσουμε αυτήν την εξαιρετική ταινία είδους, που κυκλοφόρησε το 2013, που αντιμετωπίζεται από τον σκηνοθέτη του Χονγκ Κονγκ ως μια αρχαία τραγωδία στην οποία οι χαρακτήρες είναι αιχμάλωτοι, με εκπληκτική αισθητική και εντυπωσιακές χορογραφίες μάχης, που σερβίρονται από επική μουσική και σκηνικά στην άκρη του ξυραφιού, χρησιμοποιώντας – και κακοποιούν; – η σπασμωδική αργή κίνηση τόσο αγαπητή στον Wong. Μια αριστοτεχνική κινηματογραφική εμπειρία για όσους δεν την έχουν δει ποτέ και μια ανανεωμένη συγκίνηση για τους άλλους.
Στο τέλος της προβολής, η Anissa Medjebeur, διδακτορική φοιτήτρια κινηματογραφικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ, ειδικευμένη στον κινεζικό κινηματογράφο, αποκρυπτογράφησε για τους θεατές με λαμπρότητα και πολυμάθεια τα μυστήρια του κινηματογράφου του Χονγκ Κονγκ.
Υπάρχουν διαφορές μεταξύ του κινηματογράφου του Χονγκ Κονγκ και του κινηματογράφου της ηπειρωτικής Κίνας;
«Πράγματι, υπάρχουν διαφορές και χαρακτηριστικά ειδικά για καθένα από αυτά».ακριβής η συνεννόηση. Ο κινηματογράφος του Χονγκ Κονγκ γεννήθηκε τον 20ο αιώνα, με τα πρώτα στούντιο στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Εκείνη την εποχή, ο μαοϊσμός εξαπλώθηκε στην Κίνα, ενώ το Χονγκ Κονγκ ήταν ακόμα βρετανική αποικία και οι δύο κινηματογράφοι αναπτύχθηκαν διαφορετικά.
Σήμερα, μετά την παράδοση του Χονγκ Κονγκ στην Κίνα το 1997, η κατάσταση έχει αλλάξει. Οι δύο κινηματογραφικές οικονομίες τείνουν να συγχωνεύονται, τουλάχιστον όσον αφορά την παραγωγή. Από την άλλη, σε στυλιστικό και αισθητικό επίπεδο, βρίσκουμε σε ορισμένα σύγχρονα έργα, χαρακτηριστικά του Χονγκ Κονγκ, την πινελιά φιλμ νουάρ, ταινίες είδους, μάχες πολεμικών τεχνών…ΕΝΑ”
Πώς βιώθηκε η οπισθοδρόμηση από τους καλλιτέχνες;
«Πολλοί από αυτούς μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και αλλού. Όσοι από τη γενιά του Wong Kar Waï πέρασαν όλοι χρόνο στις ΗΠΑ. Κάποιοι, όπως ο Τζον Γου, έμειναν εκεί και συνέχισαν να κάνουν ταινίες με τους Αμερικανούς, προσαρμοζόμενοι στη βιομηχανία του Χόλιγουντ. Άλλοι, όπως ο Tsui Ark, επέστρεψαν στην Κίνα για να δουλέψουν. Για όσους παρέμειναν στο Χονγκ Κονγκ, σχεδόν 30 χρόνια τώρα, έπρεπε να εργαστούν με την κινεζική πολιτική λογοκρισία και να παράγουν έργα που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος.»
Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των μέσων παραγωγής μεταξύ Χονγκ Κονγκ και Κίνας;
«Ανάλογα με την περίοδο που αναφέρεται, ο τρόπος με τον οποίο ιδρύθηκαν τα στούντιο του Χονγκ Κονγκ είναι ιδιαίτερος. Οι Κινέζοι πρόσφυγες στη βρετανική αποικία επένδυσαν κεφάλαια στον αναδυόμενο κινηματογράφο, μέρος του οποίου προερχόταν από τις Τριάδες, την κινεζική μαφία. Η γεωγραφική διαμόρφωση του αραιοκατοικημένου νησιού ήταν ευνοϊκή για την ίδρυση γιγάντων στούντιο. Σήμερα, παραμένει περίπλοκο. Οι πόροι προέρχονται από τα διεθνή ταμεία, χάρη σε διεθνικές παραγωγές, και ας θυμηθούμε ότι η Γαλλία είναι ένας σημαντικός χρηματοδότης του παγκόσμιου κινηματογράφου. Ο κινηματογράφος του Χονγκ Κονγκ είναι γνωστός και εκτιμάται στη διεθνή κινηματογραφική βιομηχανία, γεγονός που επιτρέπει την πρόσβαση σε εξωτερική χρηματοδότηση.»
Πώς εκπαιδεύονται οι Ασιάτες κινηματογραφιστές;
«Το νέο κύμα που εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 σχηματίστηκε εν μέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις αγγλοσαξονικές χώρες. Αυτό θα τους θρέψει και θα επηρεάσει τον τρόπο δημιουργίας ταινιών, μάλλον εξεγερμένων, πειραματικών, προς το arthouse cinema. Επί του παρόντος παρέχονται σπουδές στην Ακαδημία Κινηματογράφου του Πεκίνου.»
Μια εξαιρετική κινηματογραφική συνεδρία, για να (ξανα)ανακαλυφθεί αυτή η συναρπαστική ταινία, ένα τερατώδες, ανόμοιο και ποιητικό συνονθύλευμα, που αφήνει ανεξίτηλο το αποτύπωμα στο μυαλό.
