Στη βιβλιοθήκη της πόλης Ράστατ, δύο ηλικιωμένες γυναίκες διάβασαν από το «Γιαγιές». 20 καλεσμένοι συμμετέχουν στις συζητήσεις και τώρα θέλουν να συνεχιστεί η μορφή.
Φωτογραφία: Martina Holbein
Η βιβλιοθήκη της πόλης Rastatt είναι εκεί για όλες τις γενιές. Αυτός είναι και ο στόχος της νέας διευθύντριας της βιβλιοθήκης Lea Spiegelhalter, και γι’ αυτό είχε ανοιχτά τα αυτιά της για τον Edeltraud Frank και την Ulrike Heimburger-Volk, που την προσέγγισαν με την ιδέα ενός λογοτεχνικού διαλείμματος για καφέ. Στο πρώτο ραντεβού επέλεξαν και οι δυο τους το βιβλίο και μοιράστηκαν δυνατά την ανάγνωση.
Για να το πω ωμά: είχε απόλυτη επιτυχία. Ήρθαν 20 λάτρεις της λογοτεχνίας, και όχι μόνο ηλικιωμένοι, στους οποίους απευθυνόταν ειδικά η προσφορά. Είχαν βολευτεί στη μέση της βιβλιοθήκης της πόλης. Ολόγυρα βουίζει και βουίζει, ψιθύριζε και ψιθύριζε, οι κανονικοί ήχοι μιας ζωντανής βιβλιοθήκης. Παρόλα αυτά, μια συγκεντρωμένη σιωπή είχε απλωθεί στον μεσαίο όροφο, που έκανε τους περαστικούς να περιεργαστούν.
Η συζήτηση συνεχίζεται μετά το επίσημο τέλος
Οι δύο εμπνευστές και η Lea Spiegelhalter εντυπωσιάστηκαν εμφανώς όχι μόνο από τον αριθμό των ενδιαφερομένων, αλλά και από την αφοσιωμένη συμμετοχή στην επίσημη συζήτηση και από τη ζωηρή συνομιλία ακόμη και μετά το τέλος της εκδήλωσης. Τα μπισκότα ήταν στα τραπέζια, η καφετιέρα ήταν ανοιχτή και οι Edeltraud Frank και Ulrike Heimburger-Volk ήταν έτοιμοι όταν χτύπησαν οι καμπάνες της κοντινής εκκλησίας του Αγίου Μιχαήλ στις 3 μ.μ.
Είχαν επιλέξει το μυθιστόρημα «Γιαγιές» της Ελβετίδας συγγραφέα Melara Mvogdobo, το οποίο είναι κάτι το ιδιαίτερο ως προς την εκτύπωση: υπάρχει μια Ελβετίδα γιαγιά και μια γιαγιά από το Καμερούν που λένε ξεκάθαρα διαχωρισμένες ιστορίες για τις αντίστοιχες ζωές τους με διαφορετικά χρώματα γραμματοσειράς. Οι αναγνώστες είχαν χωρίσει τους ρόλους. Ένας αναγνώστης ανέλαβε το ρόλο της Ελβετίδας γιαγιάς, που καταγόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια. Ο άλλος διάβασε τα αποσπάσματα από τη γιαγιά από το Καμερούν, η οποία γεννήθηκε σε μια πλούσια οικογένεια.
Με γοήτευσε αυτό το βιβλίο.
Edeltraud Frank
αναγνώστης
Δύο βιογραφίες από διαφορετικούς πολιτισμούς που ωστόσο έχουν μια εντυπωσιακή ομοιότητα: πώς μια κοπέλα πρέπει να θάψει τα όνειρά της, ταπεινώνεται, στερείται δικαιώματος και όμως αναπτύσσει μια δύναμη που της επιτρέπει να αλλάξει τη μοίρα της και των παιδιών της ως γυναίκα. “Ήμουν από το “Ήμουν γοητευμένος από αυτό το βιβλίο”, είπε ο Edeltraud Frank, ο οποίος, όπως πολλοί από τους επισκέπτες, είναι επίσης ενεργός στη λογοτεχνική συνάντηση στο Rossihaus. Ωστόσο, ήταν δύσκολο να συνδυάσω τα αποσπάσματα διαλόγου-ανάγνωσης με τέτοιο τρόπο ώστε να προκύπτει κάτι σαν κοινό νήμα για τον ακροατή από τα πολλά διαφορετικά θέματα του μυθιστορήματος.
Οι δυο τους το κατάφεραν, παρά την ενίοτε σκληρή δίαιτα που δεν άφηνε έξω τους ξυλοδαρμούς συζύγους και μπαμπάδες που επέτρεψαν στις κόρες τους να αποφοιτήσουν από το λύκειο αλλά να μην σπουδάσουν γιατί έτσι κι αλλιώς θα παντρεύονταν και για τους οποίους η καλή εμφάνιση και συμπεριφορά είναι το πιο σημαντικό πράγμα. “Ένα εξαιρετικό σχήμα”, επαίνεσαν οι καλεσμένοι και “η συνέχεια είναι επιθυμητή. Η Lea Spiegelhalter είναι, ούτως ή άλλως, ανοιχτή σε νέους ηθοποιούς, νέους αναγνώστες και, κυρίως, νέα βιβλία που θα παρουσιαστούν στο “Literature in the Coffee Break”.
