18 Αυγούστου 2026
Εμείς, οι υπογράφοντες στο Συμβούλιο Ασφαλείας τις κοινές δεσμεύσεις για το κλίμα, την ειρήνη και την ασφάλεια, η Κολομβία, η Δανία, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Λετονία, η Λιβερία, ο Παναμάς και το Ηνωμένο Βασίλειο, μιλάμε πριν από την ενημέρωση του Συμβουλίου για την Αποστολή Υποστήριξης των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβύη, για να επιβεβαιώσουμε την ανησυχία μας για τις αλληλένδετες προκλήσεις της Λιβύης, την ειρήνη και την ασφάλεια.
Η Λιβύη συνεχίζει να αντιμετωπίζει συγκλίνοντες κινδύνους για το κλίμα και την ασφάλεια, που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν περαιτέρω τη σταθερότητα, να επιδεινώσουν τις τοπικές συγκρούσεις σχετικά με τους πόρους και να αποδυναμώσουν τους κρατικούς θεσμούς εάν δεν αντιμετωπιστούν. Αυτό επιδεινώνεται από πάνω από μια δεκαετία πολιτικού κατακερματισμού. Η οξεία λειψυδρία έχει οδηγήσει σε μεγάλη εξάρτηση από τα απολιθωμένα υπόγεια ύδατα, ενώ η γηρασμένη υποδομή υπονομεύει το σύστημα Μεγάλου Ανθρωπογενούς Ποταμού. Η άνοδος της θερμοκρασίας και οι ακανόνιστες βροχοπτώσεις καταπονούν έναν αγροτικό τομέα που καταλαμβάνει λιγότερο από το 2% της γης, ενώ καταναλώνει τη συντριπτική πλειοψηφία του νερού της Λιβύης. Οι πλημμύρες της Ντέρνα του 2023 παραμένουν η πιο έντονη απεικόνιση του πώς οι υποδομές και η θεσμική διαίρεση μπορούν να μετατρέψουν τους κλιματικούς κινδύνους σε ανθρωπιστική καταστροφή. Η Νότια Λιβύη συνεχίζει να αντιμετωπίζει ξηρασία, εκτοπισμό και επισιτιστική ανασφάλεια που επηρεάζουν δυσανάλογα τους ανθρώπους που βρίσκονται σε ευάλωτες καταστάσεις. Εν μέσω αυτών των προκλήσεων, χαιρετίζουμε την υιοθέτηση από τη Λιβύη τον Ιούλιο του 2026 του πρώτου της Στρατηγικού Πλαισίου για το Κλίμα βάσει της Συμφωνίας του Παρισιού.
Υποβάλαμε τέσσερα μηνύματα.
Πρώτον, ενθαρρύνουμε τις αρχές της Λιβύης να ενσωματώσουν τους κλιματικούς κινδύνους στον εθνικό σχεδιασμό ενισχύοντας τον συντονισμό και τη θεσμική ικανότητα. Αυτό διασφαλίζει ότι η προσαρμογή του κλίματος, η έγκαιρη προειδοποίηση ευαίσθητη στις συγκρούσεις και η διακυβέρνηση καταστροφών τυγχάνουν διαχείρισης μέσω μιας ενοποιημένης προσέγγισης και όχι κατακερματισμένης μεταξύ των αντίπαλων αρχών.
Δεύτερον, ζητάμε ταχεία υποστήριξη για την εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής για την Ασφάλεια των Υδάτων της Λιβύης (2026-2050). Η στρατηγική ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2026 και προσφέρει έναν συγκεκριμένο οδικό χάρτη για την αντιμετώπιση της εξάντλησης του υδροφόρου ορίζοντα και των κενών υποδομής, ενώ ικανοποιεί και διαχειρίζεται τη ζήτηση.
Τρίτον, ζητούμε ισχυρότερη, πιο περιεκτική, τοπική διακυβέρνηση των κοινών υδάτινων πόρων. Αυτό περιλαμβάνει το κοινό σύστημα Nubian Sandstone Aquifer System, όπου οι γυναίκες, οι νέοι και οι τοπικές κοινότητες θα πρέπει να περιλαμβάνονται επίσημα και να εκπροσωπούνται ουσιαστικά στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Ενθαρρύνουμε επίσης τη συνεχιζόμενη περιφερειακή συνεργασία και τη διπλωματία των υδάτων με τις γειτονικές χώρες για τη διαχείριση αυτών των πόρων συνεργατικά και όχι ως πηγή έντασης.
Τέταρτον, ζητούμε στοχευμένη υποστήριξη για ανθεκτικά μέσα διαβίωσης, για κοινότητες που είναι περισσότερο εκτεθειμένες στην αστάθεια λόγω του κλίματος – ιδιαίτερα, σε περιοχές όπου οι κλιματικές πιέσεις, συμπεριλαμβανομένης της ξηρασίας, διασταυρώνονται με διασυνοριακή κινητικότητα, κτηνοτροφία και δίκτυα εμπορίας.
Είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε τις προσπάθειες της Λιβύης και τους διεθνείς εταίρους στη μετατροπή της στρατηγικής σε χρηματοδοτούμενη και συντονισμένη δράση.
