Ο ελληνικός κινηματογράφος πέτυχε ιστορικό ορόσημο στο 79ο Φεστιβάλ Καννών καθώς Εύασε σκηνοθεσία της πρώτης γυναίκας σκηνοθέτιδας της Ελλάδας, Μαρίας Πλυτά, έγινε η πρώτη ανακαινισμένη ελληνική ταινία που επιλέχθηκε ποτέ για το διάσημο Cannes Classics.
Αυτό το δράμα του 1953 θεωρείται κινηματογραφικό έργο μπροστά από την εποχή του. Η ταινία αφηγείται την ιστορία της Εύας που, παγιδευμένη σε έναν ανικανοποίητο γάμο και ζώντας μια μονότονη ζωή σε ένα απομονωμένο ελληνικό νησί, παρασύρεται σε ένα καλοκαιρινό ειδύλλιο με τον Αντίνοο, φέρνοντάς την σε άμεση σύγκρουση με τους αυστηρούς κοινωνικούς κανόνες της κοινότητάς της.
Written by Andreas Lambrinos, the film’s cast includes Nina Sgouridou, Alekos Alexandrakis, Manos Katrakis, Aliki Georgouli, and Dinos Iliopoulos. The movie also featured the very first film score ever composed by the legendary Mikis Theodorakis.
Nina Sgouridou (Eva) and Alekos Alexandrakis (Antinoos)
Η ταινία του Πλυτά αντιμετώπισε σωματικά τη ζοφερή πραγματικότητα της μεταπολεμικής κοινωνίας της Ελλάδας, που υποστήριζε την πατριαρχία, την οικογένεια και τη μονογαμία. Η ταινία ήταν επίσης ριζοσπαστική στην αναπαράσταση της γυναικείας σεξουαλικής επιθυμίας και στην έκθεση του ανδρικού σώματος ως αντικείμενο οπτικής απόλαυσης και λαγνείας.
Μαρία Πλυτά
Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη στις 26 Νοεμβρίου 1915, η Πλυτά είχε ήδη καθιερωθεί ως επιτυχημένη μυθιστοριογράφος και θεατρική συγγραφέας πριν μπει στον κόσμο του ελληνικού κινηματογράφου εν μέσω του εμφυλίου πολέμου που έπληξε τη χώρα.
Αρχικά εργάστηκε χωρίς πιστώσεις ή ως καλλιτεχνική διευθύντρια σε ταινίες όπως Μαρίνα (1947) και Μαρίνος Κονταράς (1948). Η Πλυτά έκανε το σκηνοθετικό της ντεμπούτο το 1950 με την ταινία T’ Aravoniasmata (Οι αρραβώνες), ένα δράμα με σκηνικά του διάσημου Έλληνα ζωγράφου Γιάννη Τσαρούχη.
Κατά τη διάρκεια της κινηματογραφικής της καριέρας που διήρκεσε δύο δεκαετίες, η Πλυτά σκηνοθέτησε συνολικά 17 μεγάλου μήκους ταινίες, οι περισσότερες από τις οποίες τα πήγαν πολύ καλά στο ελληνικό box office.
Όμως, για δεκαετίες, η συμβολή της Πλυτάς στον ελληνικό κινηματογράφο είχε απορριφθεί και η κληρονομιά της είχε ξεχαστεί, λόγω της βαθιά ριζωμένης προκατάληψης του φύλου που χαρακτήριζε όχι μόνο τον ελληνικό κινηματογράφο, αλλά και την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της εκείνη την εποχή. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι ο πιο ισχυρός παραγωγός της Ελλάδας, ο Φιλοποίμην Φίνος, είχε δηλώσει περίφημα ότι «μια γυναίκα δεν μπορεί να είναι σκηνοθέτης».
Η καριέρα της Πλύτας θα έπρεπε να την είχε κάνει γνωστό όνομα στην Ελλάδα, αλλά μόνο λίγοι άνθρωποι παρευρέθηκαν στην κηδεία της όταν πέθανε σε ηλικία 91 ετών το 2006.
Τώρα, χάρη σε ένα ταξίδι αποκατάστασης με επικεφαλής την καθηγήτρια Μπέττυ-Δέσποινα Κακλαμανίδου και το έργο της με τίτλο Ο Άγνωστος Κινηματογράφος του Πλυτάτο αριστούργημα και η κληρονομιά του Πλύτα έχουν ξαναζωντανέψει.
Η ταινία αναπαλαιώθηκε από το World Cinema Project του The Film Foundation και την Cineteca di Bologna στο L’Immagine Ritrovata, σε συνεργασία με την Alatas Films και την Μπέτυ-Δέσποινα Κακλαμανίδου και σε συνεργασία με την Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Η χρηματοδότηση για την αποκατάσταση παρασχέθηκε από το Ίδρυμα Hobson/Lucas Family.
