Μόλις η λάμψη είχε εγκατασταθεί, το 83ο Mostra del Cinema άνοιξε στη συνέχεια με Μελάνι. Στο Διαγωνισμό για τον Χρυσό Λέοντα, η 15η ταινία του Ντάνι Μπόιλ μας μεταφέρει πίσω στα τέλη της δεκαετίας του 1960, όταν κάποιος Ρούπερτ Μέρντοκ ετοιμαζόταν να φέρει επανάσταση στον βρετανικό Τύπο.
Η προέλευση της αυτοκρατορίας Μέρντοχ
Trainspotting, Η Παραλίατο έπος 28 μέρες μετά, Slumdog Millionaire, 127 ώρες… Ο Danny Boyle είναι ένας πολύμορφος σκηνοθέτης, ικανός να μεταβεί από τις μικρές βρετανικές ταινίες τέχνης σε μεγάλες παραγωγές του Χόλιγουντ χωρίς να εγκαταλείψει ποτέ τις καλλιτεχνικές του φιλοδοξίες. Σε Μελάνισυγκεντρώνει τους καλύτερους και των δύο κόσμων για να ξαναδούμε μια σημαντική καμπή στην ιστορία των μέσων ενημέρωσης.
Όλα τα νέα από το 83ο Φεστιβάλ Βενετίας
Διασκευάζοντας το έργο του Τζέιμς Γκράχαμ, ο Βρετανός επιστρέφει στις απαρχές της αυτοκρατορίας των μέσων ενημέρωσης του Ρούπερτ Μέρντοκ. Την ώρα που ο Αυστραλός μεγιστάνας του Τύπου δοκιμάζει την τύχη του στο Λονδίνο, κυνηγώντας τον Λάρι Λαμπ (Τζακ Ο’Κόνελ) από Daily Mirror για επανεκκίνηση του Ήλιοςμια χαμένη μετοχή που μόλις αγόρασε πίσω. Pillar of Fleet Street (London street όπου συγκεντρώνονταν οι κυριότερες εφημερίδες της εποχής), ο νέος διευθυντής του Ήλιος προσλαμβάνει μια ομάδα επαγγελματιών, λίγο-πολύ σπασμένα χέρια (συμπεριλαμβανομένου του δημοσιογράφου Jules Davies, που υποδύεται η Claire Foy), για να τον βοηθήσει να φανταστεί μια νέα εφημερίδα, η οποία θα προσφέρει μια ριζικά νέα γραμμή και θα ταρακουνήσει τη βρετανική κοινωνία.
Γέννηση της infotainment
Με επίκεντρο τον χαρακτήρα του Larry Lamb περισσότερο από εκείνον του Murdoch –ο οποίος εμφανίζεται σχεδόν μετρημένος σε σύγκριση και του οποίου ο μελλοντικός δεξιός πολιτικός αγώνας προτείνεται μόνο εδώ – Μελάνι προσφέρει μια αντιφατική ωδή στη δημοσιογραφία. Ξεκινώντας με μια υπενθύμιση του κανόνα των πέντε “W” (Ποιος; Τι; Πότε; Πού; Γιατί;), η ταινία αποκτά μια μορφή γοητείας για τους χαρακτήρες της, την απελπισία τους και την επιτυχία τους.
Σε ομοιόμορφη χτένα, Ήλιος θα φτάσει πράγματι τον ανταγωνιστή του, το Daily Mirror. Και αυτό απευθυνόμενος σε λαϊκό κοινό, ακούγοντας τις υποτιθέμενες προσδοκίες του. Με τρεις λέξεις-κλειδιά: «Δωρεάν» (δώρα), «Νίκη» (διαγωνισμοί) και «Αγάπη» (σεξ και pin-up).
Καθώς η ταινία προχωρά, ο Ντάνι Μπόιλ δείχνει ωστόσο τις καταστροφικές συνέπειες αυτής της μετάβασης από την ενημέρωση στην ψυχαγωγία, αποκηρύσσοντας κάθε μορφή δημοσιογραφικής ηθικής.
Εξαιρετικό mise en scène
Για να παρακολουθήσει ξανά αυτό το ριζικό σημείο καμπής στην ιστορία του Τύπου, ο Boyle επιλέγει μια εξαιρετικά αποτελεσματική σκηνοθεσία. Δεν υπάρχει θέμα δοκιμής “αγγλικής ποιότητας”. Αν όντως πρόκειται για ιστορική ανασυγκρότηση, ο σκηνοθέτης του Trainspotting Δεν έχει χάσει τίποτα από τη γεύση του για την έντονη αισθητική, κυρίως χάρη στα ριζικά εφέ επεξεργασίας ή στα παιχνιδιάρικα ένθετα φωτογραφιών, αρχείων… Συχνά με τρόπο που κάνει το παρελθόν και το παρόν στο οποίο ζούμε να ανταποκρίνονται. Αυτή όπου οι πρακτικές του Ήλιος «Η ακόμα η βρετανική καθημερινή εφημερίδα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις» έχουν ασήμαντη εντελώς. Ιδιαίτερα στην εποχή των κοινωνικών δικτύων και των ψεύτικων ειδήσεων…
Μελάνι
Βιογραφία Του Ντάνι Μπόιλ Σενάριο James Graham (μετά την αγάπη του για το θέατρο) Φωτογραφία Alwin H. Küchler Μουσική Ντάνιελ Πέμπερτον Μοντάζ Φιν Όουτς Με Guy Pearce, Jack O’Connell, Claire Foy, Brian Gleeson – durée 1:56
