Aurélien Canot, Media365: δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 31 Ιουλίου 2026 στις 1:35 μ.μ.
Ιερό το 2006, όταν δεν είχε ακόμη περάσει στην άλλη πλευρά του φράγματος, ο Vincent Anstett, τώρα μάνατζερ των γαλλικών sabreurs, οδήγησε τον Sébastien Patrice και την ομάδα του στον πρώτο παγκόσμιο τίτλο για τους Blues από εκείνη την εικοσαετία νωρίτερα την Πέμπτη. Ο ομαδικός χρυσός Ολυμπιονίκης από τους Αγώνες του Πεκίνου αγωνίζεται να πετύχει.
Ακόμη και στα πιο τρελά του όνειρα, ο Vincent Anstett (44 ετών) μάλλον θα είχε μεγάλη δυσκολία να φανταστεί ένα τόσο εξαιρετικό και… ονειρικό σενάριο. Είκοσι χρόνια αφότου ήταν μέλος της τελευταίας γαλλικής ομάδας σπαθιών που ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του κόσμου, το 2006 στην Αγία Πετρούπολη μαζί με τους Boris Sanson, Julien Pillet και Nicolas Lopez, ο κάτοικος του Στρασβούργου τώρα επικεφαλής των tricolor sabers άκουσε για άλλη μια φορά τη Marseillaise να ηχεί για τους Blues του κόσμου.
Εκτός από το ότι αυτή τη φορά, δεν ήταν άμεσα μέρος των ηθοποιών, τιμή που απονέμεται στον Sébastien Patrice, νούμερο 1 στον κόσμο, και στον αδερφό του Jean-Philippe Patrice καθώς και στους Rémi Garrigue και Maxime Pianfetti.
Επιστροφή το περασμένο καλοκαίρι μετά από μια θητεία ελεύθερου επαγγελματία με την… Αίγυπτο
Περνώντας στην άλλη πλευρά του φραγμού μετά το τέλος της καριέρας του, ο ολυμπιονίκης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου 2008 (Σημείωση συντάκτη: Μόνο ως αναπληρωματικός, δεν του απονεμήθηκε μετάλλιο αλλά… δίπλωμα) από την άλλη επέτρεψε στους Γάλλους ήρωες αυτών των Κόσμων που δεν θα αφήσουν μεγάλη ανάμνηση για τη γαλλική ομάδα (τέσσερα μόνο μετάλλια στη λίστα, και πάλι στη λίστα ανδρών). των νικητών. Είκοσι χρόνια μετά και είκοσι χρόνια πείνας, χωρίς το παραμικρό μετάλλιο.
Ένα σπάνιο επίτευγμα για αυτόν που διορίστηκε μάνατζερ το 2022 πριν απολυθεί από τη θέση του ένα χρόνο αργότερα, να γίνει ο ισχυρός άνδρας της Αιγύπτου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού 2024 και να επιστρέψει στους Μπλε το περασμένο καλοκαίρι είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί, έστω και με λίγη εκ των υστέρων.
Anstett: “Μια μεγάλη ανταμοιβή”
«Θεωρώ τρελό να λέω ότι πέρασε είκοσι χρόνια», εκμυστηρεύεται στη L’Equipe ο πρώην οκτώ φορές Γάλλος πρωταθλητής του κλάδου, ατομικά αυτή τη φορά, ο οποίος ωστόσο πιστεύει ότι οι αδερφοί Πατρίς και το κουαρτέτο με τα αστέρια την Πέμπτη στο Χονγκ Κονγκ άξιζαν πλήρως να διαδεχθούν τους ήρωες του 2006, μέρος των οποίων ήταν και ο ίδιος.
«Έχουν προχωρήσει πραγματικά στη στάση τους, τη διαύγειά τους, τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους, τη διαχείριση της απογοήτευσης, την αποδοχή λαθών (…) Έχουν ένα αθλητικό επίπεδο που τους κατατάσσει στους καλύτερους στον κόσμο, αλλά πρέπει να πετύχουμε να το εκμεταλλευτούμε στο μέγιστο. Αυτό έκαναν και είναι μεγάλη ανταμοιβή». Μια ανταμοιβή που έλαβε ο Anstett με τουλάχιστον τόση ευτυχία όσο είκοσι χρόνια νωρίτερα. Για να πω το λιγότερο.
