Έλλειμμα ρεκόρ, πίεση από την DNCG, ομάδα προς πώληση… Η Ολιμπίκ της Μασσαλίας βιώνει ένα από τα πιο ανήσυχα τέλη της σεζόν στην πρόσφατη ιστορία της. Και τα χειρότερα θα μπορούσαν να είναι ακόμα μπροστά.
Μόλις πριν από λίγους μήνες, η Ολιμπίκ της Μασσαλίας επέδειξε τις φιλοδοξίες της με ήρεμη αλαζονεία. Ένας προϋπολογισμός που υπολογίζεται στα 280 εκατομμύρια ευρώ –το υψηλότερο εκτός της PSG σε όλη τη Ligue 1– προσλαμβάνουν με πριμ, την επιστροφή στο Champions League. Το έργο McCourt, το οποίο επικρίθηκε εδώ και καιρό, φάνηκε τελικά να έχει βρει την ταχύτητά του.
Σήμερα, το ξύπνημα είναι βάναυσο.
Μια οικονομική κατάσταση εκτός ελέγχου
Η DNCG, ο οικονομικός αστυνομικός του γαλλικού ποδοσφαίρου, έθεσε την OM υπό στενή παρακολούθηση. Τα στοιχεία που κυκλοφορούν είναι ιλιγγιώδη: το έλλειμμα του συλλόγου της Μασσαλίας θα μπορούσε να ξεπεράσει και πάλι τον πήχη. 100 εκατ. ευρώ. Οι παρατηρητές που βρίσκονται κοντά στο θέμα δεν διστάζουν πλέον να κάνουν μια σύγκριση που βλάπτει –πολύ άσχημα– το εγώ της Μασσαλίας: η κατάσταση θα ήταν ΕΝΑ” χειρότερο από το OL κάτω από το Textor ΕΝΑ”.
Να θυμίσουμε ότι η Ολιμπίκ Λυών είχε φτάσει κοντά σε θεσμική καταστροφή υπό τη διοίκηση του Αμερικανού Τζον Τέξτορ, σε σημείο να τεθεί σε διοικητικό υποβιβασμό. Το ότι το OM αναφέρεται τώρα στο ίδιο μητρώο λέει τα πάντα για την έκταση του drift.
Ξεκινά η επιχείρηση επιβίωσης
Αντιμέτωπη με την έκτακτη ανάγκη, η διοίκηση της Μασσαλίας θα είχε ξεκινήσει αυτό που ήδη αποκαλούν ορισμένοι από τους μυημένους ” επιβίωση λειτουργίας ΕΧΕΙ”. Οι οδηγίες θα ήταν σαφείς: ολόκληρο το εργατικό δυναμικό είναι δυνητικά προς πώληση πριν από τις 30 Ιουνίου. Κανείς δεν είναι αμεταβίβαστος. Ούτε τα στελέχη, ούτε καν οι πιο τραπεζικοί.
Σε αυτό το πλαίσιο, η αποχώρηση του Mason Greenwood – αξίας 55 εκατομμυρίων ευρώ – παίρνει πολύ πιο σοβαρή διάσταση από την απλή αθλητική σαπουνόπερα. Για την ΟΜ, η παραίτηση από τον Άγγλο ίσως δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά λογιστική αναγκαιότητα.
Το παράδοξο ενός υπερβολικά φιλόδοξου συλλόγου
Αυτό που κάνει αυτή την κρίση ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι το χασμουρητό χάσμα μεταξύ των μέσων που δεσμεύτηκαν και των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν. Με μπάτζετ 280 εκατομμυρίων, η ΟΜ δεν κέρδισε τίτλο, άφησε το Champions League στη φάση του πρωταθλήματος και τελείωσε μια σεζόν χωρίς τρόπαιο κάτω από τα σφυρίγματα του δικού της κοινού. Ο αθλητικός λογαριασμός είναι βαρύς. Η οικονομική προσθήκη είναι ακόμη περισσότερο.
Πάμπλο Λονγκόρια, Μέντι Μπενάτια, Ρομπέρτο Ντε Ζέρμπι, Χαμπίμπ Μπέι… Τα κεφάλια γύρισαν με σπάνια ταχύτητα, χωρίς σταθερότητα –ούτε αποτελέσματα– να ακολουθούν. Κάθε κίνηση είχε ένα κόστος. Και το κόστος συσσωρεύεται.
Το καλοκαίρι όλων των κινδύνων
Λίγες μέρες πριν το τέλος της σεζόν, η ΟΜ μπαίνει στην off-season σε μια ανησυχητική κατάσταση ευθραυστότητας. Ο μελλοντικός αθλητικός διευθυντής Grégory Lorenzi – η άφιξη του οποίου είναι γεμάτη νομικές παγίδες – θα κληρονομήσει ένα κολοσσιαίο έργο: την αθλητική ανοικοδόμηση, τον οικονομικό καθαρισμό και την πεποίθηση των νεοσύλλεκτων να έρθουν σε έναν σύλλογο που βρίσκεται υπό ένταση.
Μια σχεδόν άλυτη πρόκληση. Μόνο που η Μασσαλία, στη μακρά και πολυτάραχη ιστορία της, μπόρεσε συχνά να μετατρέψει το χάος σε καύσιμο.
Το ερώτημα είναι αν ο Frank McCourt έχει ακόμα τη θέληση -και την πλάτη του- αρκετά δυνατή.
