Μας λένε ότι η περιφερειακή αποκέντρωση είναι το κλειδί για την ανάπτυξη και την ευημερία του Ηνωμένου Βασιλείου (Ο Μπέρνχαμ καθορίζει το όραμά του να μεταμορφώσει τη Βρετανία και να διορθώσει το «σπασμένο» σύστημα, 29 Ιουνίου). Τι είναι όμως οι «περιοχές»; Όπως τα έθνη, έχουν μια αντικειμενική πραγματικότητα (που δημιουργείται από τη γεωγραφία, τις επικοινωνίες και την οικονομική δραστηριότητα) ενώ αποκτούν και υποκειμενικές πίστεις (την αίσθηση του ανήκειν των κατοίκων). Και στις δύο περιπτώσεις, αυτές οι υποταγές μπορούν να εξυπηρετήσουν θετικές, προοδευτικές αιτίες ή μπορούν να εκμεταλλευτούν για στενό πολιτικό πλεονέκτημα. Ο Τζορτζ Όργουελ αντιπαραβάλλει τον υγιή πατριωτισμό με τον σοβινιστικό εθνικισμό.
Ομοίως, ο «περιφερειαλισμός» μπορεί να υποδηλώνει φωτισμένα προγράμματα μεταρρύθμισης και αναγέννησης (π.χ. Λίβερπουλ), ή μπορεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πολιτικών οπορτουνιστών και των φίλων τους (π.χ. Teesside). Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο περιφερειακισμός δεν μπορεί να ανατρέψει τις βασικές κοινωνικοοικονομικές τάσεις που σαρώνουν ολόκληρη τη χώρα, επηρεάζοντας ορισμένα μέρη περισσότερο από άλλα: αποβιομηχάνιση, χαμηλές επενδύσεις και παραγωγικότητα και ανεπαρκείς δημόσιες υπηρεσίες (κυρίως υγεία και εκπαίδευση).
Η αντιμετώπισή τους είναι μια εθνική πρόκληση που απαιτεί μακροπρόθεσμες στρατηγικές, στις οποίες οποιαδήποτε κυβέρνηση δεν είναι παρά ένας παίκτης μεταξύ πολλών. Γρήγορες επιδιορθώσεις –είτε μεγαλεπήβολες (Brexit) είτε ασήμαντες (“No 10 North”) – είναι άχρηστες. Τέλος, όπως ο εθνικισμός, έτσι και ο περιφεριαλισμός μπορεί επίσης να νομιμοποιήσει τις προκαταλήψεις και τις μνησικακίες που δεν γνωρίζουν, οι επακόλουθες συγκρούσεις δεν συμβαίνουν στη διχασμένη διεθνή κοινότητα, αλλά στο σχάσιμο έθνος-κράτος, στην περίπτωσή μας το Διασπασμένο Βασίλειο.
Άλαν Νάιτ
Ομότιμος καθηγητής, Κολέγιο St Antony’s, Οξφόρδη
Υπάρχει μια σαφής και ισχυρή περίπτωση για μαζική ενίσχυση της ανέγερσης κοινωνικών κατοικιών – 134.000 νοικοκυριά, που περιλαμβάνουν 350.000 άτομα, βρίσκονται σε προσωρινά καταλύματα και 1,3 εκατομμύρια νοικοκυριά βρίσκονται σε λίστες αναμονής στέγασης. Ο λογαριασμός για τα στεγαστικά επιδόματα έχει εκτοξευθεί σε περισσότερα από £36 δις. Η πρόκληση, ωστόσο, είναι τεράστια.
Στην ακμή της οικοδόμησης δημοτικών κατοικιών τη δεκαετία του 1960, περίπου 400.000 σπίτια κατασκευάζονταν ετησίως, σε αντίθεση με κάτι παραπάνω από 12.000 το 2025. Δεδομένων των περιορισμών δημόσιας χρηματοδότησης και των ελλείψεων εργατικού δυναμικού στον κατασκευαστικό κλάδο, πώς μπορεί η χώρα να προσφέρει «το μεγαλύτερο πρόγραμμα δημοτικής στέγασης από τη μεταπολεμική περίοδο»;
Θα απαιτηθεί σημαντικός δανεισμός, αλλά πρέπει να αποτελεί μέρος αξιόπιστης οικονομικής ανάπτυξης και δημοσιονομικών στρατηγικών στις οποίες οι επιχειρήσεις έχουν εμπιστοσύνη και είναι αποδεκτές από τις αγορές ομολόγων. Μπορεί επίσης να υπάρχει ανάγκη να επιτραπεί στα συμβούλια να ιδρύσουν μη κερδοσκοπικές εταιρείες που χτίζουν σπίτια προς ενοικίαση και πώληση και μπορούν να αποπληρώσουν εμπορικά δάνεια ή δάνεια που υποστηρίζονται από την κυβέρνηση από το καθαρό τους εισόδημα.
Κρις Πρατ
Λιντς
Όπως πολύ σωστά λέει η Pippa Crerar, ο Andy Burnham «παραμένει αδοκίμαστος σε έναν άλλο κρίσιμο τομέα όπου πολλοί βουλευτές ένιωσαν ότι ο Starmer είχε αποτύχει: η πολιτική του κρίση» (η αλλαγή ατμόσφαιρας του Burnham δίνει στους Εργατικούς μια ακόμη ευκαιρία, αλλά οι ψηφοφόροι χρειάζονται επίσης ελπίδα, στις 29 Ιουνίου). Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν οι αποφάσεις που παίρνει ο Μπέρνχαμ λαμβάνονται στο Μάντσεστερ ή στην Ντάουνινγκ Στριτ, εάν δεν επιφέρουν την αλλαγή στην κυβερνητική πολιτική που επιθυμούν οι ψηφοφόροι, και η σιωπή του για ορισμένα θέματα και η απροθυμία του να αντιμετωπίσει ερωτήσεις από τα μέσα ενημέρωσης είναι ανησυχητικές.
Οι μεταναστευτικές πολιτικές της Shabana Mahmood ήταν «μη βρετανικές» όπως είπε η Angela Rayner «όταν ο πρωθυπουργός μας φορούσε «σκούρα επίσημα κοστούμια και γυαλισμένα παπούτσια» και παραμένει έτσι τώρα. Παρομοίως, η υποστήριξη ενός αδίστακτου συμμάχου που, σύμφωνα με την ανεξάρτητη διεθνή εξεταστική επιτροπή του ΟΗΕ, συνεχίζει να «διαπράττει γενοκτονία στοχεύοντας σκόπιμα παλαιστίνια παιδιά στη Γάζα» (Έκθεση, 23 Ιουνίου), και που «δεκάδες Ισραηλινοί από την ασφάλεια, την πολιτική και την πολιτιστική ελίτ έχουν απειλήσει για νομική δράση». Η τρομοκρατία» (Έκθεση, 24 Ιουνίου), είναι φρικτή, ανεξάρτητα από το αν η ανακοίνωση γίνεται με «σκούρο μπλουζάκι» ή όχι.
Μπέρνι Έβανς
Λίβερπουλ
