Στο τελευταίο σφύριγμα στο Έλαντ Ρόουντ, οι τηλεοπτικές κάμερες έκοψαν ένα παρατεταμένο πλάνο του διευθύνοντος συμβούλου της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ομάρ Μπεράντα, που κοιτάζει συλλογισμένος από την κερκίδα, αποφασίζοντας, με λίγη επιείκεια, μια νέα θήκη με το διοικητικό κυνηγετικό όπλο.
Εδώ έχουμε τον άνθρωπο που προσέλαβε τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος που απολύει τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος που προσέλαβε ή ξαναπροσέλαβε τους δύο προηγούμενους άνδρες, έπρεπε να απολύσει. Ο Berrada εκλήθη από τη Μάντσεστερ Σίτι με βάση την ικανότητά του να αυξάνει τα εμπορικά έσοδα (ναι, εντάξει, σταμάτα να γελάς) και φαίνεται, όπως όλοι οι άλλοι με οποιαδήποτε πραγματική προσέγγιση εδώ, να υπάρχει σε μια παράξενα χωρίς συνέπειες φούσκα.
Πώς λύνετε αυτό που είναι, βάσει εσόδων έναντι αποτελεσμάτων, ο χειρότερος σύλλογος στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο; Αλλάζοντας το όνομα του πιο πρόσφατου patsy στο touchline, φυσικά. Προς το παρόν, ένα σημείο σκληρής μάχης είναι ίσως αρκετό για να αποτρέψει αυτή την προ-προγραμματισμένη απόκριση έκτακτης ανάγκης.
Σταθείτε κάτω τους καουμπόι μπάτσους. Κλείστε τα γαλανόλευκα σαλόνια. Αν και με μια σειρά από Μπόρνμουθ, Τσέλσι, Άστον Βίλα και Λίβερπουλ στη συνέχεια στο πρωτάθλημα, αναμφίβολα θα έρθει σύντομα η ώρα να πάμε εκεί έξω και να συλλάβουμε ξανά τον Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ. Τι είναι αυτό που λες; Εντάξει, ξεθάψτε τον ξανά. συλλάβετέ τον ξανά. Ό,τι χρειαστεί. Κάποιος πρέπει να σταματήσει αυτούς τους μοναχικούς ενόπλους, αυτούς τους μάνατζερ μαγικούς εμπόρους σφαίρων από το να εκτροχιάσουν την υπεροχή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Αυτός ήταν ένας αγώνας ποδοσφαίρου διπλής πίστας μεταξύ της Λιντς και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, εκ πρώτης όψεως ένα καλό, ομοιόμορφο παιχνίδι μεταξύ δύο ομάδων ταιριασμένων παικτών. Η ισοπαλία 1-1 ήταν δίκαιη στο τέλος, αν και η Λιντς έπαιξε καλά και μάλλον έπρεπε να είχε κερδίσει. Αλλά φυσικά δεν θα είναι η ιστορία.
Αντίθετα, αυτό το παιχνίδι είχε ήδη τιμολογηθεί ως αυτό το γνωστό πράγμα, ένα δημοψήφισμα για το μέλλον του Michael Carrick. Παραμονή της εκτέλεσης για μια ή δύο εβδομάδες. Ή ένα άλλο εκτελεστικό απόσπασμα ζωντανής ροής για τις κάμερες της Super Sunday.
Υπήρξε μια προβλέψιμη αίσθηση χαμηλής κωμωδίας σχετικά με τη μεταμόρφωση του ίδιου του Κάρικ στη Γιουνάιτεντ αυτή τη σεζόν. Πάντα θα συνέβαινε ότι οι ευρέως εγκωμιασμένες ιδιότητές του στη νίκη, το μπλέιζερ, το μπλουζάκι, το σαγόνι, την ανεξιχνίαστη αίσθηση ηρεμίας, θα γίνονταν τα μοιραία του ελαττώματα στην ήττα.
Πού είναι το πάθος, τα μπράτσα που στροβιλίζονται, η γκάμα των προσαρμοσμένων γιακά; Στο Elland Road ο Carrick έμοιαζε απλά στραγγισμένος στο δεύτερο ημίχρονο, καθώς η Γιουνάιτεντ ήταν κολλημένη και κατά περιόδους, τα γένια λίγο πιο κουρελιασμένα, τα μαλλιά απεριποίητα αλλά ακόμα σαρωτικά, το βλέμμα ενός γενναίου, καταδικασμένου καπετάνιου ρυμουλκού παραιτήθηκε τώρα από το κύμα τσουνάμι που πλησίαζε στον ορίζοντα.
Ένας βαθμός αφήνει τη Γιουνάιτεντ στην 13η θέση στο πρωτάθλημα και εξακολουθεί να αγωνίζεται να ανατρέψει ένα τρομερό ξεκίνημα της σεζόν. Αλλά ήταν ένα καλό παιχνίδι για δύο άτομα. Πρώτα για τον Κάρικ, ο οποίος παραμένει ένα εκατομμύριο μίλια μακριά από τη δημιουργία προβλημάτων που ταλαιπωρούν αυτόν τον σύλλογο, ακόμα κι αν αποδεχτείτε ότι η παρουσία του ως προπονητής είναι ένα από αυτά.
Ο Μάικλ Κάρικ δεν προσέλαβε τον Μάικλ Κάρικ. Η απαλλαγή από τον Μάικλ Κάρικ εξ ορισμού δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα που οδήγησαν στον διορισμό του. Αλλά μπορεί απλώς να βοηθήσει στην παράτασή τους. Όποιο κι αν είναι το απόλυτο ταβάνι του, σίγουρα αξίζει να τον κρατήσετε για να προσπαθήσετε, για μια φορά, να κάνει κάτι διαφορετικό.
Αυτό ήταν επίσης ένα καλό παιχνίδι για τον Lisandro MartÃnez, ο οποίος έφυγε τραυματίας στο ημίχρονο με τη United με 1-0, και ο οποίος επίσης δικαιώθηκε με τα υποτιθέμενα αμφιλεγόμενα (μετάφραση: εντελώς σωστά) σχόλιά του για την ιεραρχία του συλλόγου στα μέσα της εβδομάδας.
Η ενεργητική απόδοση της Γιουνάιτεντ στο πρώτο ημίχρονο ξεκαθάρισε αυτό το μισό. Οι παίκτες δεσμεύονται να υποστηρίξουν τον προπονητή, τουλάχιστον στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Το δεύτερο ημίχρονο έκανε το άλλο μισό του επιχειρήματος, ότι παραμένει μια αταίριαστη, λοξή, κομμένη και επικόλληση ομάδα, που είναι πάντα πιθανό να αποτραβηχτεί από αντιπάλους τόσο επείγον όσο αυτή η ομάδα της Λιντς, η οποία αξίζει πλήρως την τρέχουσα έβδομη θέση της στον πίνακα.
Τα προβλήματα είναι τόσο προφανή που μετά βίας αξίζει να τα επαναλάβουμε. Αλλά εδώ πάει. Ο τρίτος πλουσιότερος σύλλογος στον κόσμο έπαιξε ένα δεύτερο ημίχρονο με τρεις από τους τέσσερις μπακ εκτός θέσης. Ο Χάρι Μαγκουάιρ, που υπέγραψε υπό τον Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ, παραμένει ο καλύτερος απευθείας αμυντικός. Αλλά ο Maguire είναι επίσης ουσιαστικά μια μανδύα από μασίφ ξύλο σε σχήμα ανθρώπου με ένα σορτς σε αυτό το στάδιο της καριέρας του, πάντα το πιο αργό άτομο σε οποιοδήποτε γήπεδο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπορείτε να καλύψετε χώρο, να παίξετε high line ή να αντεπιτεθείτε χωρίς να εκτεθείτε στην αντεπίθεση.
Καλή τύχη λοιπόν παιδιά. Και θυμήσου ο Ομάρ, που σου έδωσε αυτό το μπουκάλι ουίσκι και γεμάτο πιστόλι μιας ομάδας, θα παρακολουθεί.
Αυτό φάνηκε οδυνηρά μετά το ημίχρονο καθώς ο MartÃnez έφυγε και ο Noussair Mazraoui μπήκε στο παιχνίδι. Η Λιντς σημείωσε μια ισοφάριση που αισθάνθηκε δομικά αναπόφευκτη. Έβρισκαν χώρο στη δεξιά τους πλευρά επανειλημμένα. Μερικές φορές έμοιαζαν να πιπερώνουν συνεχώς τα καθίσματα πίσω από το τέρμα της Γιουνάιτεντ, σαν μια ομάδα παιδιών να σφυρηλατούν μια μπάλα σε μια γκαραζόπορτα. Μέχρι το τέλος, ο Λιντς είχε περισσότερη κατοχή, περισσότερα σουτ προς το τέρμα και απλά έμοιαζε πιο χαρούμενη, καλύτερα δομημένη οντότητα από το ταξιδιωτικό έκθεμα κληρονομιάς στο άλλο άκρο.
μετά την προώθηση του ενημερωτικού δελτίου
Το βασικό σημείο εδώ είναι να αποδεχτούμε ότι όλα αυτά είναι απολύτως λογικά. Αυτό δεν είναι ένα μυστήριο, ένα στοιχειωμένο σπίτι, ένα μέρος του κακού βουντού. Γιατί μιλάμε τόσο πολύ για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ; Για ευνόητους λόγους. Είναι ένα τεράστιο κομμάτι του αγγλικού ποδοσφαιρικού τοπίου. Κυρίως, όμως, επειδή πρόκειται για μια ιστορία απίστευτης σπατάλης, η ανικανότητα σε πραγματικό χρόνο σε επίπεδο ελίτ παίζεται σε εβδομαδιαία βάση.
Ναι, θα μπορούσες να απολύσεις τον Μάικλ Κάρικ. Δεν θα αλλάξει πολύ. Ας καταστρέψουμε για λίγο τον Έντι Χάου. Αλλά τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι κάθε άτομο που παίρνει εκτελεστικές αποφάσεις εδώ είναι ξεπερασμένο και ξεπερασμένο.
Υπάρχει λόγος για τον οποίο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αισθάνεται σαν ένα από αυτά τα παραδοσιακά μαγαζιά της αλυσίδας λίγο πριν καταρρεύσει, σωροί Quality Street δίπλα στην πόρτα, ένας αρουραίος στο τμήμα εσωρούχων, που προορίζεται να γίνει ένα pop-up μαγαζί που το διαχειρίζονται Αλβανοί ξέπλυμα χρήματος. Υπάρχει λόγος που αισθάνεται τόσο άσχημα. Αυτό συμβαίνει γιατί: είναι.
Γνωρίζουμε ότι η ιδιοκτησία του Γκλέιζερ δεν ενδιαφέρεται να προσέξει τις λεπτομέρειες, ότι αυτό ήταν ένα υπέροχο απόκτημα ανεξάρτητα από την απόδοση στο γήπεδο, ένα πλεονέκτημα εξαιρετικά ιδρωμένο. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο Sir Jim Ratcliffe δεν έχει συνοχή σε επίπεδο παμπ με τις λεπτομέρειες που υποσχέθηκε να διορθώσει. Θυμάστε όταν επρόκειτο να καθίσει και να αποφασίσει ποιο θα ήταν το «στυλ του ποδοσφαίρου»; Πώς λειτουργεί αυτό;
Αντίθετα, ο Carrick μένει να ανακατεύει μια πρώτη XI που αποκτήθηκε από ατελείωτα περιστρεφόμενες διοικήσεις. Εδώ η Γιουνάιτεντ είχε τέσσερις αμυντικούς που υπέγραψαν υπό τον Έρικ τεν Χαγκ, δύο στρατολογημένους του Ρούμπεν Αμορίμ, δύο από την εποχή του Σόλσκιερ. Δεν επιστρατεύτηκαν παίκτες υπό τον Ralf Rangnick, φυσικά. Αλλά τότε ο Rangnick ήθελε να υπογράψει τους Erling Haaland, Luis DÃaz και Julian à lvarez, κάτι που ακούγεται πολύ λογικό.
Ένας οργανισμός μπορεί να χτιστεί με πολλά χέρια. Αλλά όχι όταν τόσα πολλά από αυτά τα χέρια φαίνεται να είναι τόσο μακριά από τα καλύτερα στην τάξη, είναι δύσκολο να καταλάβουμε σε ποιο μάθημα υποτίθεται ότι θα παρακολουθήσουν. Ο Τζον Μέρτοου, ο πρώην διευθυντής ποδοσφαίρου της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, είναι επί του παρόντος διευθυντής παγκόσμιας ανάπτυξης στην Αταλάντα, η οποία έχει γήπεδο 24.000 θέσεων και σχεδόν μηδενική παγκόσμια παρουσία. Εν τω μεταξύ, ο Berrada, ο τσεκούρι, φαίνεται εντελώς άτρωτος από το τσεκούρι ο ίδιος, παρά το γεγονός ότι η δουλειά του φαίνεται να περιστρέφεται γύρω από την επίλυση των συνεπειών των δικών του λαθών.
Η Γιουνάιτεντ πιθανότατα θα απολύσει τον τρέχοντα προπονητή της πριν τελειώσει η χρονιά. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να λειτουργεί αυτό το μηχάνημα, ψάχνοντας πάντα να αγοράσει τον εαυτό του, και όσοι βρίσκονται στις θέσεις των στελεχών, λίγο περισσότερο χρόνο στη μισθοδοσία, μια οντότητα που έχει κενωθεί και αφεθεί να σκουριάσει, να λειτουργεί με τσιτάτα και καφέ χαρτί και κορδόνι. Εν τω μεταξύ, σε σένα Μιχάλη. Θα σας δούμε την επόμενη εβδομάδα, και ίσως ακόμη και την επόμενη εβδομάδα, για περισσότερα ακριβώς τα ίδια.
