Στο σπίτι, μπροστά στην οθόνη, σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και με ψύχραιμο κεφάλι, ο κόσμος του Klagenfurt Bachmann φαίνεται πάντα λίγο λιγότερο συναρπαστικός από ό,τι στο χώρο του ξενοδοχείου.
Και έτσι πρέπει να πείτε από απόσταση: Λαμβάνοντας υπόψη τα εξέχοντα ονόματα των συγγραφέων που συμμετείχαν στην κούρσα για πέντε συνολικά βραβεία στις 50 μέρες Γερμανόγλωσσης Λογοτεχνίας, το πρότυπο ήταν τελικά μάλλον μέτριο.
Ένα ανώμαλο ξεκίνημα και μια γενναιόδωρη κριτική επιτροπή
Αυτό ήταν ήδη εμφανές την πρώτη μέρα: η Fiona Sironic, η οποία ήταν εκπληκτικά στη σύντομη λίστα για το Γερμανικό Βραβείο Βιβλίου πέρυσι με το ντεμπούτο της μυθιστόρημα, άνοιξε τον διαγωνισμό. Και αυτό με ένα γλωσσικά μπερδεμένο κείμενο που περιέχει προτάσεις όπως «Άπλωσα μια πάστα με βάση τη μαγιά στο ψωμί».
Αργότερα μέσα στην ημέρα, η Slata Roschal έκανε την ανακοίνωσή της σε μια συνέντευξη και έφυγε από το στούντιο πριν από τη συζήτηση της κριτικής επιτροπής. Αυτό ήταν και πάλι ένα θέμα, αλλά η συμμετοχή του Roschal στον διαγωνισμό, η οποία βασιζόταν στην κριτική του ταξικισμού, δικαίως δεν ήταν πλέον σχετική.
Η Lena Schötte διαβάζει το νικητήριο κείμενό της «What we wear» στο Βραβείο Ingeborg Bachmann 2026.
Γραφείο Τύπου
Johannes Puch
Το εντυπωσιακό ήταν ότι η κριτική επιτροπή βρήκε επαινετικά λόγια για σχεδόν κάθε κείμενο, όσο παράλογο κι αν ήταν. Η Jovana Reisinger διάβασε την ιστορία μιας επιστροφής που γίνεται ξαφνικά πλούσια κληρονόμος λόγω των μαζικών θανάτων στην οικογένειά της.
«Τα τριαντάφυλλα ανθίζουν, ο ήλιος λάμπει, η γη γυρίζει, μόνο η Μαρία είναι δυστυχισμένη», ήταν ο τίτλος του άρθρου του Reisinger, στο οποίο κανείς δεν είχε σοβαρή αντίρρηση στο επίπεδο της στήλης του περιοδικού.
Το σφάλμα δεν μπορεί να αποκλειστεί: Τι πρέπει να κάνει μια κριτική επιτροπή
Η Lena Schätte είναι η κορυφαία και η νικήτρια του διαγωνισμού
Μα φυσικά και φέτος υπήρξαν καλά κείμενα. Το αποκορύφωμα του διαγωνισμού ήταν η ιστορία της Lena Schätte «What Wear», μια απροστάτευτη ιστορία για δύο κορίτσια των οποίων η φιλία βασίζεται στο επιπλέον βάρος τους.
Η νικήτρια του Βραβείου Ingeborg Bachmann 2026 είναι η Lena Schötte με το κείμενό της «What we wear».
Γραφείο Τύπου
Johannes Puch
Η σχέση της πρωτοπρόσωπης αφηγήτριας με τη μητέρα της, μίσος, μίσος για τον εαυτό της. Η άποψη του άλλου και του καθενός για το σώμα – ο Schätte μιλάει για όλα αυτά με δυνατό και περίπλοκο τρόπο.
Η Lena Schätte δεν βραβεύτηκε μόνο με το Βραβείο Bachmann 2026 αξίας 30.000 ευρώ. Το κοινό επέλεξε επίσης τον συγγραφέα, ο οποίος γεννήθηκε στο Lüdenscheid το 1993, ως νικητή του Βραβείου κοινού BKS Bank.
Η αρρώστια λέγεται με διαφορετικό τρόπο
Με εντελώς διαφορετικό τόνο από τη Lena Schötte, δηλαδή διαγνωστικό, επιστημονικό, η Αυστριακή Magdalena Schrefel κοιτάζει τον καρκίνο του μαστού της μητέρας της -και τον δικό της- στο «Cherries, Heart with Bandage».
Στο λογοτεχνικό της δοκίμιο, η Schrefel αναζητά λέξεις, βρίσκοντας το δρόμο της μέσα από σύντομες προτάσεις σε αυτό που η ίδια αποκαλεί «Κ-λέξη». Η κριτική επιτροπή απένειμε στη Magdalena Schrefel το βραβείο 3sat.
“Εκεί έμπλεκα κι εγώ. Για το περιβάλλον»: μυθιστόρημα της Magdalena Schrefel «Το γαλάζιο από τον ουρανό».
Ο θυμός σε συνδυασμό με την ποίηση
Η αντίστιξη στην προσπάθεια της Magdalena Schrefel να ρίξει μια ψυχρή ματιά στον εαυτό της προσφέρθηκαν από την ουγγρικής καταγωγής ποιήτρια και μουσικό Kinga Tóth και τον συγγραφέα Ozan Zakariya Keskinkılıç με έδρα το Βερολίνο.
Οι βραβευμένες Kinga Tóth, Magdalena Schrefel, Lena Schätte και ο βραβευμένος Ozan Zakariya Keskinkılıç στις Ημέρες Γερμανόγλωσσης Λογοτεχνίας.
Γραφείο Τύπου
Johannes Puch
Το “OstblockMädl”, το ιστορικό και ποπ κουλτούρα του Tóth και το άριστο έργο τέχνης, είναι το συλλογικό τραγούδι μιας γενιάς γυναικών: διασυνοριακές μετακινήσεις μεταξύ Αυστρίας και Ουγγαρίας με εμπειρίες ζώνης διέλευσης μεταξύ πολιτικών συστημάτων.
Όχι μια κατηγορία, αλλά μια ποιητική σουάδα φορτισμένη με θυμό. Η Kinga Toth τιμήθηκε με το βραβείο KELAG αξίας 15.000 ευρώ.
Ένα αφηγηματικό μεγαλείο
Στην ιστορία του Ozan Zakariya KeskinkılÄ±ç «Πατέρας χωρίς γιο», θρησκευτικά, λογοτεχνικά και ερωτικά μοτίβα αλληλεπικαλύπτονται συνεχώς.
Ο αφηγητής σε πρώτο πρόσωπο είναι ένας 46χρονος άνδρας που ξεκινά μια σχέση με έναν άνδρα που είναι περισσότερο από είκοσι χρόνια νεότερος του – και στη συνέχεια παραμελεί τον γιο του. Μια τυπικά δυνατή, μελωδική πρόζα.
Ο απερχόμενος πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Klaus Kastberger το αναγνώρισε ως «αφηγηματικό μεγαλείο». ο συνάδελφός του στην κριτική επιτροπή Phillip Tingler «Neuköllner Biedermeier»· και τα δύο έχουν κάπως δίκιο. Ο ενθουσιασμός κυριάρχησε στην κριτική επιτροπή. Ο Ozan Zakariya Keskinkılıçs αποδέχτηκε το Βραβείο Deutschlandfunk.
Συνολικά, οι σωστοί συγγραφείς τιμήθηκαν στον 50ο Διαγωνισμό Bachmann. Αλλά η αλήθεια είναι επίσης: Σε ένα πεδίο 14 συμμετεχόντων δεν υπήρχαν εναλλακτικές.
