Η Alison Bechdel στη Γερμανία

Στην παρουσίαση του βιβλίου στο Βερολίνο του γραφικού μυθιστορήματος της Alison Bechdel “Spent” (γερμανικά στο Reprodukt, το οποίο κυκλοφόρησε στο Kreuzics, το οποίο κυκλοφόρησε από το “Kaphict” στο Σύγχρονο. Η λέσχη SO36 Στην αντίθετη πλευρά της Oranienstrasse, η συζήτηση με τον συγγραφέα έγινε στα αγγλικά και η ηθοποιός Nina Weniger προσλήφθηκε για να διαβάσει ή, πιο συγκεκριμένα, να συμπληρώσει τα συννεφάκια του λόγου Ηνωμένες Πολιτείες για τι είναι διάσημη η Nina Weniger: Είναι η Sonja από το “Does Mausi βγαίνει;!” Η Manuela Kay περιέγραψε το “Βγαίνει το Mausi;!” αποτέλεσμα: Ήταν η πρώτη ταινία στη γερμανική τηλεόραση που αφηγήθηκε την ιστορία της λεσβιακής αγάπης με αίσιο τέλος – μεταδόθηκε στις 7 Ιουνίου 1995.

Μια σκηνή δείχνει πώς ο Mausi με το ψευδώνυμο Kati, που υποδύεται η Julia Richter, ως φοιτήτρια, αγοράζει με ντροπή έναν οδηγό που βγαίνει σε ένα βιβλιοπωλείο του Αμβούργου. Μια παρόμοια σκηνή εμφανίζεται στα απομνημονεύματα κινουμένων σχεδίων της Alison Bechdel το 2006 «Fun Home», με τα οποία η συγγραφέας έφτασε σε ένα μεγάλο κοινό πολύ πέρα ​​από τους τακτικούς πελάτες των γυναικείων βιβλιοπωλείων. Η γερμανική μετάφραση εκδόθηκε το 2008 από τους Kiepenheuer and Witsch, έναν από τους σημαντικότερους λογοτεχνικούς εκδότες. ένας από τους μεταφραστές ήταν ο Denis Scheck.

Η πιο σύντομη σύνοψη του “Is Mausi βγαίνει;!” δείχνει επίσης ότι η ταινία περνά το τεστ Bechdel με ανεμιστές σημαίες ουράνιου τόξου ή ότι δεν χρειάζεται καν να εφαρμόσετε το τεστ Bechdel στην ταινία. Το τεστ έχει τη μορφή ερώτησης τριών μερών: Υπάρχουν (πρώτον) δύο γυναικείες χαρακτήρες σε μια ταινία που (δεύτερον) μιλούν και (τρίτον) για κάτι άλλο εκτός από έναν άντρα; Η Alison Bechdel ρωτάται σχεδόν πάντα για αυτό το εργαλείο κριτικής της λαϊκής κουλτούρας που πήρε το όνομά της, το οποίο έχει γίνει μέρος της λαϊκής κουλτούρας. Τώρα και στο Βερολίνο. Είπε ότι στην αρχή ένιωθε λίγο άβολα που την αναφέρουν συνεχώς ως κάτοχο της πατέντας, όταν το τεστ ήταν στην πραγματικότητα απλώς ένα αστείο, το οποίο είχε κλέψει από μια φίλη της το 1985, «πολύ πριν γεννηθούν πολλοί από εσάς».

Σε ένα επεισόδιο του κόμικ του Bechdel “Dykes to Watch Out for” με τίτλο “The Rule”, η ερώτηση, η οποία στη συνέχεια αναφέρεται έξω από τον κόσμο των κόμικ ως δοκιμασία, εισάγεται από έναν χαρακτήρα ως κανόνας επιλογής για τον προγραμματισμό μιας επίσκεψης στον κινηματογράφο και χαρακτηρίζεται από το άτομο με το οποίο μιλάει ως έγκυρη αλλά αυστηρά. Το θέμα είναι ότι μετά το «Alien», που κυκλοφόρησε το 1979, καμία ταινία δεν πέρασε τη δοκιμασία. Το 1985 ήταν μόνο το τρίτο έτος της ταινίας, το οποίο ο Bechdel συνέχισε μέχρι το 2008. Ο προγραμματιστής της δοκιμής ήταν ακόμα ανώνυμος εκείνη την εποχή. Αργότερα την προσφώνησαν ως Τζίντζερ και με αυτό το όνομα εμφανίζεται ξανά στο μυθιστόρημα “Spent”, το οποίο επαναφέρει ορισμένους από τους κύριους χαρακτήρες του στριπ από την προσωρινή συνταξιοδότηση. Η αυστηρότητα με την οποία ο Τζίντζερ υποστηρίζει μια κοινωνική τάξη βασισμένη σε κανόνες που ξεκινά με την ταξινόμηση των δικών του προτιμήσεων πρέπει να αποδειχθεί στον τρόπο ζωής στο κοινόχρηστο διαμέρισμα και στη δουλειά του καθηγητή κολεγίου.

Όταν το Τζίντζερ ονομαζόταν ήδη Τζίντζερ, περίπου την εποχή “Είναι ο Μάους βγαίνει;!” μεταδόθηκε στο ARD, η Alison Bechdel επισκέφτηκε το Μόντρεαλ με τον σύντροφό της εκείνη την εποχή. Έμειναν με μια γυναίκα που μίλησε τώρα από το κοινό στο SO36 και υπενθύμισε στον πρώην επισκέπτη της την επίσκεψη. Έπαιζαν το “Pictionary”, ένα επιτραπέζιο παιχνίδι βασισμένο σε χαρακτήρες στο οποίο πρέπει να μαντέψεις μια λέξη με βάση τα γρήγορα σχέδια. Μπροστά σε όλο το δωμάτιο, της έκανε κομπλιμέντα ότι ο Μπεχντέλ της άλλαξε τη ζωή. Αυτό δεν ήταν το ενθουσιώδες κοινότοπο που συναντούν οι καλτ συγγραφείς σε κάθε υπογραφή βιβλίου και που οδηγεί τη Rhea Seehorn στη μισανθρωπία στη σειρά «Pluribus». Ο κοινός τόπος μπορεί να μην είναι αναληθής στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά συνήθως περιγράφει ένα ασαφές εσωτερικό συμβάν με το οποίο ο καλλιτέχνης του οποίου το έργο λέγεται ότι το πυροδότησε δεν μπορεί να το συσχετίσει καθόλου. Η Καναδή, από την άλλη, μίλησε για την πολιτική της δέσμευση, στην οποία η εσωτερική της ζωή βρήκε την έκφραση που την ικανοποιούσε -με τη βοήθεια της Alison Bechdel.

Εκείνη την εποχή εργαζόταν στο Μόντρεαλ στο Πανεπιστήμιο Concordia και ήταν μια από τις ιδρυτές μιας ομάδας λεσβιών γυναικών. Έψαχναν ακόμα για ένα έμβλημα για τον σύλλογό τους. Ο τότε σύντροφός της, Γερμανός, είχε φέρει μαζί της μια αφίσα από το Μόναχο. Το μοτίβο ήταν μια παρωδία του Ροντέν: του στοχαστή. Η εικόνα φαινόταν τέλεια στην ευθυγράμμισή της, αλλά όταν την είδαμε αντανακλώντας, αποδείχθηκε ότι ήταν πολύ ομοιόμορφη. Θα μπορούσε μια λευκή γυναίκα να εκπροσωπήσει την ομάδα και ειδικά αυτούς που είχαν ενταχθεί στην ομάδα; Το “Dykes to Watch Out for” είχε ήδη έναν μελαχρινό κύριο χαρακτήρα, τον Ginger. Έτσι, η διοργανώτρια κοινότητας γυναικών του πανεπιστημίου πήρε θάρρος και ζήτησε από την καλεσμένη, που ήταν ήδη διάσημη στους κύκλους της, μια ζωγραφιά για μια αφίσα, παρόλο που δεν μπορούσε να πληρώσει τίποτα για αυτό. Και το δώρο της Alison Bechdel, μέσω της αναπαραγωγής, εκπλήρωσε τον σκοπό του να κάνει τον πλουραλισμό ορατό και να τον προωθήσει περαιτέρω: “Γίναμε ένας εντελώς μικτός συνασπισμός. Είχαμε μαύρες λεσβίες, ασιατικές λεσβίες, εβραϊκές λεσβίες. Και αυτό συνέβη λόγω του σχεδίου σας. Η Alison Bechdel συγκινήθηκε και δυστυχώς, η αίθουσα και ο συντονιστής. Τα σχέδια από το μπλοκ «Pictionary» στο Μόντρεαλ προφανώς δεν έχουν διασωθεί «Ο κόσμος είναι μικρός».

Και αυτό ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή κουβέντα. Η λεσβιακή κοινότητα ήταν και είναι ακόμη περισσότερο εξαρτημένη από την αμοιβαία αυτοβοήθεια από τους γκέι ή άλλες μειονότητες. Και για τους καλλιτέχνες που, από στρατηγική άποψη της αγοράς, προσφέρουν μια εξειδικευμένη ή τυπική προσφορά, οι αμοιβές και τα έξοδα ταξιδιού είναι πολύ λιγότερο αυτονόητα από ό,τι σε άλλα τμήματα του επαγγέλματός τους, που ήδη βασίζεται στην αυτοεκμετάλλευση. Η καθημερινή υποδομή είναι απαραίτητη για την επιβίωση. Και αυτό ακριβώς είναι το θέμα του “Spent” και γι’ αυτό το μυθιστόρημα είναι τόσο πολύ για τα χρήματα, για τα χρήματα που κέρδισε η ηρωίδα, που έχει το ίδιο όνομα και επάγγελμα με τη συγγραφέα, με ένα αυτοβιογραφικό κόμικ για τις αλλόκοτες, μακάβιες, οδυνηρά ατομικές εμπειρίες της στην οικογένειά της, που όμως, ακριβώς σε αυτή την παραξενιά, έχουν κάτι γενικό, άμεσα ή καλύτερα. Στο μυθιστόρημα, το «Death & Taxidermy» μετατράπηκε σε σειρά, στην πραγματικότητα το «Fun Home» μετατράπηκε σε μιούζικαλ.

Το αν ο τίτλος του μυθιστορήματος μεταφράζεται καλά με «Kaputt» ήταν ένα ερώτημα που τέθηκε στο Βερολίνο. Η ειδοποίηση συνολικής απώλειας σίγουρα καταγράφει τη διάθεση της συγγραφέα όταν μιλά για τις συνθήκες διαβίωσης που επιβάλλει το καθεστώς Τραμπ στους χαρακτήρες της. Όσον αφορά το οικονομικό θέμα, το “Blank” θα ήταν πιο κοντά στο αρχικό. Ή «ξοδεύτηκε». Σε κάθε περίπτωση, ο τίτλος θα πρέπει να εκληφθεί ως σαρκαστικός. Τα άτομα που εμφανίζονται στο εξώφυλλο μπορεί να αισθάνονται εξαντλημένα. Ο πλούτος ενός κόσμου που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από το γεγονός ότι το προσωπικό είναι πολιτικό είναι ανεξάντλητος.