(function() { try { var cs = document.currentScript, p = (document.cookie.split(‘gnt_i=’)[1] || ”) + ‘;’, l = p.substring(p.indexOf(‘~’) – 2, p.indexOf(‘;’)); if (!l) { var n = window.performance && performance.getEntriesByType(‘navigation’) || []st = n[0].serverTiming || ”; if (st.length) { for (const t of st) { if (t.name === ‘gnt_i’) { l = t.description.split(‘*’)[2]; διακοπή; } } } } if (l) { var g = decodeURIcomponent(l).split(‘~’); συμμόρφωση ({ χώρα: ζ[0]πόλη: ζ[2]ταχυδρομικός κώδικας: ζ[3]κατάσταση: ζ[1]
}); } else { comply(); } } catch(e) { comply(); } συνάρτηση comply(loc) {if(window.ga_privacy) return; loc = loc || {}; var host = window.location.hostname || ”, eu = host.split(‘.’)[0] === ‘eu’, cco = hp(‘gnt-t-gc’), sco = hp(‘gnt-t-gs’), cc = cco || τοπ.χώρα || (eu ? ‘ES’ : ‘ΗΠΑ’), sc = sco || loc.state || (cc === ‘ΗΠΑ’ ? ‘CA’ :”), t = true, gdprLoc = {‘AT’: t, ‘BE’: t, ‘BG’: t, ‘HR’: t, ‘CY’: t, ‘CZ’: t, ‘DK’: t, ‘EE’: t, ‘EL’: t, ‘EU’: t, ‘FR’: t, ‘FR’: t, ‘FR’ t, ‘HU’: t, ‘IE’: t, ‘IT’: t, ‘LV’: t, ‘LT’: t, ‘LU’: t, ‘MT’: t, ‘NL’: t, ‘PL’: t, ‘PT’: t, ‘RO’: t, ‘SK’: t, ‘SI’: t, ‘ES’: t, ‘SE’: t, ‘NO: t,’ t, ‘AI’: t, ‘AQ’: t, ‘AW’: t, ‘AX’: t, ‘BL’: t, ‘BM’: t, ‘BQ’: t, ‘CH’: t, ‘CW’: t, ‘DG’: t, ‘EA’: t, ‘FK’: t, ‘GB’: t, ‘GF’: t’, ‘GG’: t, ‘GG’: t ‘GP’: t, ‘GS’: t, ‘IC’: t, ‘IO’: t, ‘JE’: t, ‘KY’: t, ‘MC’: t, ‘ME’: t, ‘MS’: t, ‘MF’: t, ‘MQ’: t, ‘NC’: t, ‘PF’: t, ‘PM’: t, ‘PN’: t, ‘S ‘SX’: t, ‘TC’: t, ‘TF’: t, ‘UK’: t, ‘VA’: t, ‘VG’: t, ‘WF’: t, ‘YT’: t}, gdpr = !!(eu || gdprLoc[cc]), gppLoc = {‘CA’: ‘usca’, ‘NV’: ‘usca’, ‘UT’: ‘usnat’, ‘CO’: ‘usco’, ‘CT’: ‘usct’, ‘VA’: ‘usva’, ‘FL’: ‘usnat’, ‘MD’: ‘usnat’,’MN’: ‘usnat’, ‘Natus’, ‘MTus’:’ ‘usnat’, ‘TX’: ‘worn’, ‘DE’: ‘worn’, ‘IA’: ‘worn’, ‘NE’: ‘worn’, ‘NH’: ‘worn’, ‘NJ’: ‘worn’, ‘IN’: ‘worn’, ‘KY’: ‘worn’, ‘RI’: ‘Worn’, ‘RI’: ‘ppg, &ppn’![sc]; if (gdpr && !window.__tcfapi) { “use strict”;function _typeof(t){return(_typeof=”function”==typeof Symbol&&”symbol”==typeof Symbol.iterator?function(t){return typeof t}:function{typeof(t) Symbol&&t.constructor===Symbol&&t!==Symbol.prototype?”symbol”:typeof t})(t)}!function(){var t=function(){var t,e,o=[],n=window,r=n;for(;r;){try{if(r.frames.__tcfapiLocator){t=r;break}}catch(t){}if(r===n.top)break;r=r.parent}t||(!function t(){var e=n.document,o=!!n.frames.__tcfapiLocator;if(!o)if(e.body){var r=e.createElement(“iframe”);r.style.cssText=”display:none”,r.name=”__tcfapiLocator”,e.body.appendChild(r)}el setTimeout(t,5);return!o}(),n.__tcfapi=function(){for(var t=arguments.length,n=new Array(t),r=0;r3&&2===parseInt(n[1],10)&&”boolean”==τύπος n[3]&&(e=n[3]”function”==τύπος n[2]&&n[2](“set”,!0)):”ping”===n[0]?”function”==τύπος n[2]&&n[2]({gdprApplies:e,cmpLoaded:!1,cmpStatus:”stub”}):o.push(n)},n.addEventListener(“message”,(function(t){var e=”string”==typeof t.data,o={};if(e)try.taparse(e)try. o=t.data;var n=”object”===_typeof(o)&&null!==o?o.__tcfapiCall:null;n&&window.__tcfapi(n.command,n.version,(function(o,r){var a={__tcfapiReturn:{returnValue:o,success:r,callId:n.callId}};t&&t.source&&t.source.postMessage&&t.source.postMessage(e?JSON.stringify(a):a,”*”)}),”n.parameter”!=inef)}), module?module.exports=t:t()}(); } if (gpp && !window.__gpp) { window.__gpp_addFrame=function(e){if(!window.frames[e])if(document.body){var p=document.createElement(“iframe”);p.style.cssText=”display:none”,p.name=e,document.body.appendChild(p)}else window.setTimeout(window.__gppaddFrame,10,e)_fun. e=arguments;if(__gpp.queue=__gpp.queue||[],!e.length)return __gpp.queue;var p,n=e[0],t=1συνάρτηση OptanonWrapper() { }Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
COSHOCTON − Η σημερινή νεολαία δεν θα μάθει ποτέ πώς ήταν να ζεις το 1600 καθώς μόλις σχηματιζόταν αυτό που θα γινόταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορούν να το φανταστούν.
Πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές, μαθητές της πέμπτης τάξης στο Δημοτικό Σχολείο Coshocton συμμετείχαν στο ετήσιο έργο Living History Colonial Days, σύμφωνα με ανακοίνωση της κοινότητας. Οι αίθουσες του σχολείου μετατράπηκαν στις πρώτες αμερικανικές αποικίες μέσω της έρευνας, της δημιουργικότητας και της πρακτικής μάθησης.
Η δραστηριότητα ήταν μέρος της μάθησης βάσει έργου, η οποία επέτρεψε στους μαθητές να εξερευνήσουν ενεργά θέματα και προκλήσεις του πραγματικού κόσμου για εκτεταμένη χρονική περίοδο. Αντί να απομνημονεύουν γεγονότα, οι μαθητές ασχολήθηκαν με ουσιαστικές μαθησιακές εμπειρίες που απαιτούσαν κριτική σκέψη, επίλυση προβλημάτων, συνεργασία και δημιουργικότητα, ανέφερε η ανακοίνωση.
Οι μαθητές μελέτησαν τους αποικιακούς οικισμούς του Roanoke, του Jamestown και του Plymouth και ιθαγενείς Αμερικανοί που αλληλεπιδρούσαν με αποίκους από τους λαούς Powhatan, Wampanoag και Croatan.
Σε κάθε μαθητή ανατέθηκε ένας ιστορικός ρόλος συνδεδεμένος με μια από τις αποικίες ή τις ομάδες ιθαγενών Αμερικανών. Οι ρόλοι περιελάμβαναν σιδηρουργούς, μητέρες αποικιοκρατών, έμπορους γουναρικών, αρχηγούς ιθαγενών Αμερικανών, Ποκαχόντας, ξυλουργούς, κατασκευαστές χαλκού, αγρότες και μοδίστρες μεταξύ άλλων. Οι μαθητές ερεύνησαν τις καθημερινές ευθύνες, τις προκλήσεις και τις συνεισφορές των ατόμων που απεικόνισαν.
Στη συνέχεια οι μαθητές σχεδίασαν και δημιούργησαν ένα πρωτότυπο εργαλείου ή αντικειμένου που θα ήταν σημαντικό για τον ρόλο του χαρακτήρα, όπως εργαλεία σιδηρουργού, γεωργικά εργαλεία, είδη οικιακής χρήσης, εργαλεία κυνηγιού και εμπορικά αγαθά. Οι μαθητές ανέπτυξαν και κοστούμια.
Οι μαθητές του δημοτικού και τα μέλη του προσωπικού περιόδευσαν τις αποικίες και τα χωριά των ιθαγενών της Αμερικής μέρος του έργου, αλληλεπιδρώντας με τους νεαρούς ιστορικούς και θέτοντας ερωτήσεις για τους χαρακτήρες και την καθημερινή τους ζωή.
Το έργο ήταν μια ευκαιρία για τους μαθητές να βυθιστούν στο παρελθόν, να συνδεθούν με ιστορικές προοπτικές και να δημιουργήσουν μόνιμες αναμνήσεις. Πολύ καιρό αφότου έχουν ξεθωριάσει συγκεκριμένες ημερομηνίες και γεγονότα των σχολικών βιβλίων, αυτοί οι μαθητές της πέμπτης τάξης θα θυμούνται πώς ήταν να περπατάς στα παπούτσια ενός αποίκου ή ιθαγενών Αμερικανών που ζούσε το 1600, είπε η δασκάλα Kimberlee Kulczycki στην ανακοίνωση.
