Par
Laurent REBOURS
Δημοσιεύθηκε στις
Το Συμβούλιο της Επικρατείας, με απόφαση του Φεβρουάριος 2026 που μόλις δόθηκε στη δημοσιότητα, απέρριψε οριστικά την έφεση του α δάσκαλος μουσικής συμβόλαιο του Λουαρέ. Ζήτησε να της δοθεί θητεία από τον δήμο. Ως αποτέλεσμα, ζήτησε την καταβολή σχεδόν 10.000 ευρώ που αντιστοιχεί σε αποζημίωση που συνδέεται με την απώλεια της θεραπείας της.
Εκτός από το μόνιμο συμβόλαιό του, πέντε ώρες καλλιτεχνική διδασκαλία
Ο Λ. ΧΧΧ ήταν Προσλήφθηκα το 1997 από έναν δήμο στο Λουαρέ «ως συμβασιούχος υπάλληλος σε μερική απασχόληση ως βοηθός καλλιτεχνικής διδασκαλίας σε περιφερειακό επίπεδο». από Σεπτέμβριος 2012είχε προσληφθεί CDI “με αμοιβή που καθορίζεται σε σχέση με τον ακαθάριστο δείκτη του 4ου κλιμακίου της βαθμίδας του κύριου βοηθού καλλιτεχνικής διδασκαλίας Α’ τάξης και ποσό εργασίας 8h30 την εβδομάδα†.
Παράλληλα, από τότε εξασκούσε 2005 κρέμεταιπέντε ώρες την εβδομάδα” ως “εδαφική καλλιτεχνική βοηθός διδασκαλίας” για άλλο δήμο του τμήματος Μάιος 2015είχε θητεία “στην τάξη της μη πλήρους απασχόλησης βοηθού καλλιτεχνικής διδασκαλίας” και είχε, 1 Οκτωβρίου 2020«ανακατατάχθηκε στο 10ο κλιμάκιο της τάξης του κύριου καλλιτεχνικού βοηθού διδασκαλίας Β’ τάξης από το δήμο».
Ο δάσκαλος ζητά άμεση ένταξη στους περιφερειακούς βοηθούς
Ως εκ τούτου υπέβαλε καταγγελία στον δήμαρχο του πρώτου δήμου της κατάσχεσης ζητώντας να ζητήσει την άμεση ενσωμάτωσή του στο πλαίσιο τηςθέσεις εργασίας για περιφερειακούς βοηθούς καλλιτεχνικής διδασκαλίας» και την « καταβολή αποζημίωσης 9.980 ευρώπου αντιστοιχεί σε βλάβη από την απώλεια της θεραπείας του με βάση τους αυξημένους δείκτες από τους οποίους ωφελείται ως κάτοχος».
Νόμος της 26ης Ιανουαρίου 1984 που ίσχυε τότε – ο οποίος παρέμεινε σε ισχύ μέχρι την 1η Μαρτίου 2022 – προέβλεπε ότι:
Στα πλαίσια απασχόλησης εντάσσονται δημόσιοι υπάλληλοι που διορίζονται σε μόνιμες, μη πλήρους απασχόλησης θέσεις που απασχολούνται σε μία ή περισσότερες κοινότητες (…) για διάστημα μεγαλύτερο ή ίσο με το ήμισυ της νόμιμης διάρκειας εργασίας των τοπικών δημοσίων υπαλλήλων πλήρους απασχόλησης.
Οι προσφυγές του απορρίφθηκαν πρωτοδίκως και κατ’ έφεση
Αλλά το 17 Ιουνίου 2021ο δήμαρχος αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημά του. Ο δάσκαλος μουσικής είχε στραφεί στη δικαιοσύνη. Γεγονός παραμένει ότι «δεν διαπιστώνεται (…) ότι [L. XXX, ndlr] θα απασχολούνταν για διάρκεια μεγαλύτερη ή ίση με το ήμισυ της νόμιμης διάρκειας εργασίας για τους τοπικούς δημόσιους υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης.»
Τα νομικά κείμενα στα οποία στηρίζεται «δεν [sont]εν προκειμένω, δεν ισχύει», είχε ως εκ τούτου καταλήξει διαδοχικά το διοικητικό δικαστήριο της Ορλεάνης και στη συνέχεια το διοικητικό εφετείο των Βερσαλλιών να απορρίψει τις προσφυγές του 19 Δεκεμβρίου 2023 et 6 Μαΐου 2025.
«Υπό αυτές τις συνθήκες, ο δήμος δεν όφειλε να το εντάξει στην πρόσληψη τοπικών βοηθών καλλιτεχνικής διδασκαλίας κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 108 του νόμου της 26ης Ιανουαρίου 1984», αποφάνθηκαν οι δικαστές.
«Ένα νομικό λάθος» για τον καθηγητή
Θεωρώντας λοιπόν ότι «το διοικητικό εφετείο των Βερσαλλιών υπέπεσε σε νομική πλάνη», ο καθηγητής, λοιπόν, παρέπεμψε το θέμα στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Σύμφωνα με αυτήν, το δικαστήριο των Βερσαλλιών δεν έπρεπε να είχε εφαρμόσει «τον νόμο της 26ης Ιανουαρίου 1984 στην κατάστασή της με το σκεπτικό ότι εργαζόταν ως συμβασιούχος υπάλληλος στον δήμο στον οποίο ζήτησε να ενταχθεί στο πλαίσιο απασχόλησης των περιφερειακών βοηθών καλλιτεχνικής διδασκαλίας».
Mais «ÂΑυτό το μέσο δεν είναι πιθανό να επιτρέψει την αποδοχή της προσφυγής“, σαρώνει το ανώτατο δικαστήριο σε απόφαση της 4ης Φεβρουαρίου 2026 που μόλις δημοσιοποιήθηκε. Καθώς ο νόμος τους εξουσιοδοτεί να το πράξουν εάν η έφεση είναι “απαράδεκτη ή δεν βασίζεται σε σοβαρούς λόγους”, οι δικαστές απέρριψαν οριστικά το αίτημα του καθηγητή.
MJ και CB (PressPepper για ειδήσεις Orléans)
Εξατομικεύστε τα νέα σας προσθέτοντας τις αγαπημένες σας πόλεις και πολυμέσα με τα Νέα μου.
